Organische verbinding
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een organische verbinding is een chemische verbinding waarvan een molecule minstens een koolstofatoom bevat. Uitzonderingen vormen de carbonaten, cyaniden, cyanaten en thiocyanaten, die hoewel ze een koolstofatoom bevatten, toch tot de anorganische verbindingen gerekend worden.
Inhoud |
[bewerken] Elementen
Verder bevatten organische verbinding (bijna) altijd waterstofatomen en meestal zuurstofatomen. Ook zitten er vaak stikstofatomen in organische verbindingen.
[bewerken] Naam
De naam "organische verbindingen" stamt uit de tijd dat deze groep verbindingen alleen in de levende natuur te vinden waren en door organismen gemaakt moesten worden. Sinds 1828 (Wöhler, synthese van ureum) is bekend dat deze verbindingen ook in het laboratorium gemaakt kunnen worden. Correcter zou het zijn na 1828 te spreken van "koolstofchemie" maar de naam "organisch" is verbonden gebleven aan deze groep verbindingen.
[bewerken] Onderverdeling
In de biochemie worden vier verschillende groepen organische verbindingen aangewezen:
Zie verder bij organische chemie.
