APG-systeem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het APG-systeem voor classificatie van de bedektzadigen is in 1998 gepubliceerd door de Angiosperm Phylogeny Group. Dit systeem is ongebruikelijk omdat het niet gebaseerd is op het totaal aan beschikbare gegevens, maar op de cladistische analyse van de DNA volgorde van drie genen, twee chloroplast genen en één gen dat codeert voor ribosomen. Alhoewel het dus alleen gebaseerd is op molecular bewijs blijkt dat de zo aangewezen groepen ook ondersteund worden door ander bewijs, zo steunt de morfologie van het stuifmeel de splitsing tussen de eudicots en de rest of van de voormalige tweezaadlobbigen.

Dit systeem is tamelijk controversieel in de beslissingen die op familie niveau gemaakt zijn: er worden een aantal sinds lang bestaande families opgedeeld en andere families verenigd tot grotere families. Het is ook ongebruikelijk omdat het geen formele botanische namen gebruikt boven de rang van orde, met andere woorden de orde is de hoogste rang die in dit systeem een formele botanische naam krijgt. Hogere groepen worden enkel aangeduid als clades, met namen als monocots, eudicots, rosids, asterids.

In 2003 is het opgevolgd door het APG II-systeem en in 2009 vervangen door het APG III-systeem.

Indeling volgens het APG II-systeem:


De hoofdgroepen in het systeem (clades zonder rang):


In meer detail, met in het begin telkens een aantal families of ordes die niet nader geplaatst zijn

Noot: "+ ..." = optioneel, naar wens af te scheiden van de voornoemde familie.


Referentie[bewerken]

Externe links[bewerken]