Acid house

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Acid house
De smiley is het symbool van acid house.
De smiley is het symbool van acid house.
Stilistische oorsprong House
Culturele oorsprong Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten (Chicago)
Vaak toegepaste instrumenten Synthesizers, Drumcomputers
Mainstreampopulariteit jaren 80
Fusiongenres
Acid techno - Acid trance
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Acid house is een muziekstroming die in de jaren 80 in Chicago ontstond. Deze muziek is herkenbaar aan een borrelend, pruttelend geluid dat gemaakt wordt met de TB-303-synthesizer. Rond 1987-1988 was er een grote golf aan platen waar dit geluid werd gebruikt. Daarna is het karakteristieke acidgeluid een vertrouwd ingredient geworden voor het maken van danceplaten.

Geschiedenis[bewerken]

DJ Pierre van de groep Phuture ontdekte toevallig dat hij onbedoelde, extreem vervormde geluiden met zijn Roland TB-303-synthesizer kon produceren. De TB-303 was nooit door Roland ontworpen om te worden gebruikt zoals Phuture dat voor het eerst deed, maar voor baslijnen. Zodat bijvoorbeeld een gitarist zichzelf zou kunnen begeleiden of een band zonder bassist toch een stevige 'basis' kon neerzetten. Het apparaat flopte echter voor zijn oorspronkele doelstelling en werd uit de productie gehaald.

Met deze geluiden maakte hij in 1985 de eerste acidhousetracks (of trax). Deze tracks werden in 1987 uitgebracht op het platenlabel TRAX uit Chicaco. Het gaat hier om de 12 inch (TX142), waarop op de A-kant het nummer Acid Tracks staat en op de B-kant de nummers Phuture Jacks en Your Only Friend. De 12 inch werd geproduceerd en gemixt door Marshall Jefferson. Het geluid werd in korte tijd bijzonder populair en meerdere acidplaten verschenen zoals Acid Over (Tyree Cooper), Land Of Confusion (Armando (houseproducer)) en Acid Man van Jolly Roger.

Als snel maakte het genre de oversteek naar Groot-Brittannië, waar in 1988 de tweede 'Summer of love' plaatsvond, met grootse openlucht 'raves'. De smiley werd het symbool voor de acidhousesubcultuur, en in die tijd kreeg het genre ook de vaste naam "acid house". De Britse groep 808 State pikte de trend op en werkte het uit op het album Newbuild. Groepslid A Guy Called Gerald bereikte zelfs de hitlijsten met acidplaat Voodoo Ray. Meer commercieel was het nummer We call it Acieeed van D-Mob, dat een yell werd. Door de enorme populariteit van acid house kwam het geluid al snel terug in popnummers die de histlijsten bestormden, zoals Bananarama - "Tripping on Your Love", Samantha Fox - "Love House", de Britse en Nederlandse nummer één-hit Yazz & The Plastic Population - "The Only Way Is Up" en de Britse nummer één-hit S'Express - "Theme from S'Express".

Invloed[bewerken]

Hoewel de acidhouse rond 1990 weer over zijn hoogtepunt was bleef het geluid populair onder producers. Door nummers als Substance Abuse van Richie Hawtin en Hardtrance Acperience van Hardfloor bleef het geluid onder de aandacht. Hardfloor bleef als act het geluid consequent gebruiken en ontwikkelde ook een crossover het Lounge via het project Da’damn’phreak’noize’phunk. Ook Josh Wink gaf het geluid een impuls met het nummer Higher State Of Conscienseness (1995). Ook producer Luke Vibert bleek een groot liefhebber van acid. Hij maakte in 2003 een ode aan het geluid met de single I Love Acid. Het acidgeluid was ook sterk van invloed op de ontwikkeling van Big beat. De single Chemical beats (1994) van de Chemical Brothers gebruikt een schurend acidgeluid dat later in vele andere tracks terugkeerde. Ook binnen de trance (muziek) zijn er producers die veel van het geluid gebruik maakten. Bekende voorbeelden daarvan zijn Kai Tracid en Emmanuel Top.

Herkomst van de naam[bewerken]

Er is veel discussie geweest over de herkomst van de naam "acid house".

Volgens één theorie ontstond de naam als verwijzing naar alle muziek die klonk als de eerste acidhouseplaat, Acid Trax van Phuture. Dit nummer stond in het nachtleven van Chicago bekend als "Ron Hardy's Acid Track" omdat het zo populair was dat het "burned the dance floor like acid" (als zuur op de dansvloer brandde).[bron?]

Er is een tweede theorie die zegt dat "acid" of "acid burning" in Chicago in die tijd een negatieve, afkeurende term was voor sampling in houseplaten.[bron?]

Volgens een derde theorie verwijst de naam naar "acid", de slang-benaming voor LSD. De reden hiervoor zou zijn dat de muziek zeer vreemd en vervormd klinkt, alsof men aan het "trippen" is. Een andere mogelijke reden zou zijn dat de muziek lekker zou klinken terwijl men aan het "trippen" is. Deze derde theorie werd veel gebruikt door politici om acid house als drugsmuziek en -cultuur aan te pakken.[bron?]

Het kenmerkende acidhousegeluid werd geproduceerd met de bassynthesizer Roland TB-303

Belangrijke artiesten[bewerken]

Andere betekenissen[bewerken]

The Acid House is de titel van een roman van Irvine Welsh, die later verfilmd is.

Externe links[bewerken]