Alex Higgins

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Alex Higgins

Alexander Gordon Higgins (Belfast, 18 maart 1949 – aldaar, 24 juli 2010) was een snookerspeler uit Noord-Ierland.

Higgins nam in 1972 voor het eerst deel aan het wereldkampioenschap snooker en werd destijds winnaar. Zijn flamboyante stijl stond haaks op het stoffige imago van de sport. Hij kreeg de bijnaam The Hurricane ('de orkaan') en verwierf een status die vergelijkbaar was met die van zijn stadsgenoot George Best. Het ging hem financieel dan ook voor de wind. Evenals Best besteedde hij zijn geld vooral aan drank en feestelijkheden. In 1982 werd hij, dankzij een laatste frame[1] waarin hij de tafel met 135 punten leegspeelde, opnieuw wereldkampioen. Het moment waarop hij met betraande ogen en met zijn enkele maanden oude dochter op de arm de beker ontvangt geldt nog steeds als een historisch moment in de snookersport. Vervolgens dook Higgins in de Britse boulevardpers vooral op als onhandelbare alcoholist die regelmatig opstootjes veroorzaakte. Het prijzengeld dat hij in de loop der jaren over de balk smeet wordt geschat op 3 miljoen pond.

Higgins' alcoholische levensstijl leidde er aan het eind van de jaren tachtig toe dat hij niet meer op wereldniveau kon snookeren. Bij diverse incidenten waarin hij scheidsrechters en andere spelers uitschold of fysiek aanviel maakte hij zich tot persona non grata op de grote toernooien. Eind jaren negentig werd slokdarmkanker bij hem vastgesteld. Higgins probeerde nog steeds professioneel snooker te spelen maar schopte het tijdens toernooien niet ver. Hij voorzag gedeeltelijk in zijn inkomen door in kroegen voor geld te spelen.

Hij overleed op 61-jarige leeftijd aan de gevolgen van keelkanker, een ziekte die in 1998 bij hem werd geconstateerd. In 1994 en 1996 waren al kankergezwellen uit zijn mond verwijderd, en hoewel artsen hem hadden aangeraden te stoppen met drinken en roken, volgde hij deze adviezen niet op.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Eén volledig spel. Alle ballen zijn weggespeeld of zoveel ballen dat de leider in punten met de puntenwaarde van de resterende ballen niet meer ingehaald kan worden; zie snookerjargon.