Siberische taling
| Siberische taling IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2008) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Anas formosa Georgi, 1775 |
|||||||||||||
Siberische taling op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De Siberische taling (Anas formosa) of Baikaltaling is een Anatinae eend.
[bewerken] Beschrijving
De woerd: Een zwarte bovenkop, een okergeel gezicht en een halvemaanvormige groene streep van achter het oog tot de zijkant van de hals. Een smal zwart streepje gaat dwars over de wangen dat overgaat in de dito gekleurde kin- en keelstreek. De borst is wijnrood met zwarte ronde vlekken. De flanken zijn grijs met fijne zwarte golflijntjes. De schouderveren zijn verlengd, smal en puntig en in het midden zwart met bovenaan een bruine en onderaan een okergele zoom. De spiegel is bronsgroen. Het vrouwtje onderscheid zich van de wintertaling door de witte vlek voor op de snavelbasis.
[bewerken] Verspreiding en habitat
De Siberische taling leeft in Noordoost-Siberië maar overwintert in China en Japan. Ze leven in plassen en stromen in de Siberische taiga. Het is een trekvogel die overwintert op de ondergelopen rijstvelden in China en Japan. Het aantal Siberische talingen wereldwijd bestaat uit ongeveer 300.000 stuks[2].
[bewerken] Voortplanting
De Siberische taling begint meestal eind mei met broeden. Hij maakt een nest op het gras aan de kant van het water, dit nest wordt met dons bekleed. De vogel legt ongeveer zes tot tien eieren, deze eieren worden in ongeveer zesentwintig dagen uitgebroed.
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Zie de categorie Anas formosa van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
