Chordadieren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chordadieren
Fossiel voorkomen: Cambrium - recent
Komodovaraan (Varanus komodoensis)
Komodovaraan (Varanus komodoensis)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (dieren)
Onderrijk: Eumetazoa (orgaandieren)
Superstam: Deuterostomia (nieuwmondigen)
Stam
Chordata
Bateson, 1885
Afbeeldingen Chordadieren op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Chordadieren op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Chordadieren (Chordata) zijn een stam van de dieren en omvat de gewervelden (Vertebrata), slijmprikken (Myxini), manteldieren (Urochordata) en lancetvisjes (Cephalochordata). Het omvat alle dieren die althans in aanleg een chorda hebben. Dit is een elastische, weefsel-achtige streng die langs de gehele rug van het dier loopt. Bij de gewervelden wordt in een later stadium van de ontwikkeling van het dier de rug nog verder verstevigd door een serie ruggenwervels. Van de oorspronkelijke chorda is meestal alleen in het embryonale stadium nog iets terug te vinden.

Oorsprong en evolutie[bewerken]

De chordata zijn terug te leiden tot zo'n 550 miljoen jaar geleden op lancetvisachtige vormen zoals Pikaia. De naaste verwanten van de chordaten zijn de stekelhuidigen (Echinodermata) en de eikelwormen (Hemichordata), met welke zij embryologische en larvale kenmerken delen. Samen vormen zij de nieuwmondigen (Deuterostomata). Ook gemeenschappelijk voor stekelhuidigen en chordaten is de primair sessiele/vastzittende levenswijze. Zeelelies (Crinoidea) en zakpijpen (Ascidiacea) zijn primitieve vertegenwoordigers van hun groepen, die nog steeds een sessiele levenswijze hebben. Omdat de larven van zakpijpen sterk op volwassen lancetvisjes lijken, is de theorie dat de 'hogere' chordaten ontstonden doordat het volwassen stadium op een gegeven moment verloren ging. Uit een lancetvisachtige vorm ontstonden dan later door toevoeging van een schedel en wervels de Craniata (slijmprikken en gewervelden).

Indeling (onderstammen)[bewerken]

 
 
 
Manteldieren
(Urochordata/Tunicata)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Schedellozen
(Cephalochordata)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Slijmprikken (ook wel blinde prikken)
(Myxini)
 
 
 
 
 
 
 
 
Craniata
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gewervelden
(Vertebrata)
 

Taxonomie[bewerken]

Een skelet van de blauwe vinvis, het grootste dier van de wereld
Een slechtvalk, het snelste dier van de wereld

Het volgende schema is afkomstig uit de derde editie van Vertebrate Palaeontology.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Benton, M.J. (2004). Vertebrate Palaeontology, Third Edition. Blackwell Publishing, 472 pp. Online schema