Anno Domini

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Anno Domini of A.D. is Latijn voor in het jaar des Heeren en verwijst naar een jaartal dat na Christus in de tijd gelegen is. Het is een systeem voor jaartelling met als beginpunt de geboorte van Jezus van Nazareth, de Christus (van de Grieks Christos, vertaling van het Hebreeuwse begrip Messiah, voor Gezalfde, Verlosser) naamgever van het christendom. In Engelstalige landen is de afkorting A.D. nog altijd gangbaar, evenals B.C. voor jaartallen "before Christ", terwijl jaartallen in het Nederlands doorgaans aangegeven worden met na Christus (n.Chr.) en voor Christus (v.Chr.). Steeds vaker wordt tegenwoordig echter in het Nederlands het jaartal vermeld zonder enige nadere aanduiding.

Door niet-christenen wordt nog wel eens de afkorting v.d.j. of v.o.j.[1] gebruikt, wat voor de jaartelling of voor onze jaartelling betekent of v.o.t. dat voor onze tijd(rekening) betekent. In het Engels wordt in die context meestal "BCE" (Before the Common Era) gebruikt.

Het systeem werd in 525 na Christus ontworpen door de monnik Dionysius Exiguus om de datum van Pasen uit te rekenen. Tot die tijd werd er gerekend met het systeem ab urbe condita, dat als beginpunt de stichting van de stad Rome heeft.

De precieze dag en maand of zelfs het jaar van Jezus' geboorte kan echter niet definitief bepaald worden. Door onjuiste berekeningen, gebaseerd op de Romeinse kalender van Dionysius Exiguus, werd steeds aangenomen dat Jezus in het jaar 1 v.Chr. was geboren. In de evangeliën worden echter gebeurtenissen vermeld die chronologisch niet lijken te kloppen. Matteüs stelt dat Jezus werd geboren toen Herodes nog leefde en de dood beval van alle kinderen onder de twee jaar (Matt. 2:16).[2] Herodes stierf echter in 4 v.Chr. Veel historici hebben geconcludeerd dat het jaar 6 v.Chr. het meest waarschijnlijke jaar van Jezus' geboorte is.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Floris van den Berg, Hoe komen we van religie af? (2009) 53-54. Antwerpen: Uitgeverij Houtekiet.
  2. Statenvertaling.net: Mattheüs 2