Biertap

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Biertap
Biertap
Projet bière logo v2.png Portaal Bier

Een biertap is een installatie voor het schenken van bier. De installatie wordt veelal gebruikt in de horeca.

Geschiedenis[bewerken]

De biertap is eind 17e eeuw uitgevonden door de Nederlandse uitvinder, handelaar en producent John Lofting. Eind 18e eeuw is het principe verder ontwikkeld door de Engelse uitvinder en slotenmaker Joseph Bramah. Voor de uitvinding werd bier meestal geschonken uit houten vaten, voorzien van een kurk waar een houten of metalen kraan in werd geslagen en een ontluchtingsventiel. Nadeel van dit systeem was de kortere houdbaarheid, door de blootstelling van het bier aan de buitenlucht via het ventiel.

Werking[bewerken]

De meeste installaties pompen het bier onder druk van koolzuurgas uit een vat of andere container, door plastic slangen naar een kraan die zich op de toog bevindt. Soms wordt hierbij het vat zelf gekoeld, soms loopt het bier via spiraalvormige leidingen door een bak met koelwater om het bier op de juiste temperatuur te krijgen. Als de leidingen erg lang zijn worden deze vaak ook nog gekoeld, men spreekt dan van een pythonleiding. Voor sommige soorten bier wordt stikstofgas gebruikt in plaats van koolzuurgas. Het gas wordt uit een gascilinder via een reduceerventiel onder een druk van 1,5 tot 2,5 bar in het biervat gepompt, waarbij de druk afhankelijk is van de lengte van de leiding en het soort bier.

Uiterlijk[bewerken]

Het uiterlijk van de installatie wordt voornamelijk bepaald door de kraan en de bierzuil, die zich op de toog bevinden. Tegenwoordig worden voornamelijk uniforme verchroomde kranen gebruikt met een typerende zwarte bol als handvat, Lisonkraan genaamd. Oudere exemplaren kunnen soms van messing zijn en bestaan in meer diverse vormgevingen, ook buitenlandse systemen zien er vaak heel anders uit. De bierzuil waar de kraan aan vast zit is dan vaak versierd met allerlei verfraaiingen.

Aan de klantzijde van de toog bevindt zich op de zuil of kraan vaak een bordje in de vormgeving van het merk bier dat op de tap geserveerd wordt.

Soorten installaties[bewerken]

De thuistap

In de loop der jaren zijn verschillende varianten van de oorspronkelijke tapinstallatie in gebruik geraakt.

Traditionele installatie[bewerken]

Bij de traditionele installatie wordt het bier geleverd in plastic of aluminium vaten of fusten van 50, 30 of 20 liter. De vaten zijn voorzien van een aansluiting voor een zogenaamde tapkoppeling, waarmee ze op de installatie kunnen worden aangesloten. Er zijn verschillende typen koppelingen in omloop, afhankelijk van het merk bier dat wordt geschonken. In Nederland wordt meestal een korf-, drievlak- of schuifkoppeling gebruikt.[1]

Tanksysteem[bewerken]

Bij een tanksysteem wordt het bier opgeslagen in vaste tanks van 250 tot 5000 liter. Het bier in de tank bevindt zich in een grote plastic zak, die bij elke hervulling verwisseld wordt. De tanks worden gevuld door een tankwagen.

Automatische tap[bewerken]

De term automatische tap of computertap heeft voornamelijk betrekking op de gebruikte kraan, die slechts kort opengezet hoeft te worden en dan een afgepaste hoeveelheid bier levert. Tevens is het hierbij mogelijk te registreren hoeveel glazen er getapt zijn.

Multitap[bewerken]

Bij grote evenementen wordt soms een multitap gebruikt, waarmee meerdere glazen bier tegelijk kunnen worden getapt. Deze worden gewoonlijk aangesloten op een tanksysteem.

Thuistap[bewerken]

De thuistap is een relatief kleine installatie voor thuisgebruik. Hierop worden vaten van 4 tot 6 liter aangesloten, die bij de slijter of supermarkt verkrijgbaar zijn.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties