Bossanova

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor het gelijknamige album van de Pixies, zie Bossanova (muziekalbum)

De bossanova is een muziekstijl eind jaren vijftig van de 20e eeuw ontstaan in Brazilië vanuit de samba (als basisritme) en beïnvloed door de jazz.

Hieronder een voorbeeld van het basisritme dat op een gitaar gespeeld zou kunnen worden:

Basic bossa nova guitar rhythm.PNG

Bossanova klinkt erg warm en sensueel, altijd rustig en nooit agressief.

Grondlegger van de bossanova-stijl is de Braziliaanse gitarist-zanger-componist João Gilberto, die in de eerste plaats de composities van Antônio Carlos (Tom) Jobim, een meerwaarde gaf en ze naar een groot publiek bracht.

Bossanova werd wereldwijd populair en kreeg vooral aandacht van Amerikaanse jazzmusici, zoals saxofonist Stan Getz, die er gigantische successen mee scoorde, het grootste met het duo-album Getz/Gilberto. Ella Fitzgerald en Frank Sinatra maakten albums, volledig gewijd aan het werk van Jobim. Ook Toots Thielemans droeg bij tot de wereldwijde bekendheid van de bossanova en werd ervoor gehuldigd door Gilberto Gil in 2006. Waarschijnlijk is Jobims "The Girl from Ipanema", onder andere uitgevoerd door Astrud Gilberto het bekendste bossanova-nummer.

De film "Orfeu Negro" (Black Orpheus) uit 1959 van Marcel Camus (Gouden Palm op het Filmfestival van Cannes en Oscar en Golden Globe voor de Beste buitenlandse film) had, vooral wegens de soundtrack, een grote invloed op de verspreiding van de bossanova in Latijns-Amerika, de VS en West-Europa. Antônio Carlos Jobim en Luiz Bonfá tekenden voor de muziekscore die de sfeer van de film in grote mate bepaalt.

Talloze composities van Jobim zijn standards geworden, de muziek van de legendarische componist worden nog steeds wereldwijd uitgevoerd door diverse artiesten.

Bossanova-artiesten[bewerken]