Candid camera

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De term candid camera (eigenlijk: openhartige camera) betekent in de praktijk verborgen camera, waarmee televisieprogramma's worden opgenomen. Het begrip wordt vooral gebruikt voor programma's waarin willekeurige mensen zonder het te weten in humoristische situaties worden gefilmd.

Het begrip candid camera komt uit de Verenigde Staten, waar de formule al succesvol was toen de KRO in 1963 in Nederland een variant presenteerde onder de naam Kiekeboe, gepresenteerd door Teddy Scholten. De opvolger van Kiekeboe was Poets, van de AVRO, met Fred Oster als spreekstalmeester. Medewerkers van Poets waren onder anderen Cherry Duyns, Cees Buddingh, Gerard van Lennep en Frits Bom.

In 1982 lanceerde Ralph Inbar Bananasplit, bij de TROS. De grappen werden gaandeweg steeds inventiever, maar ook ingewikkelder. Ook voerde Inbar regelmatig bekende Nederlanders op als "slachtoffer". Zo ontstak Ajax-voetballer Søren Lerby, toen nog getrouwd met Willeke Alberti, in grote woede toen van Lennep een telefooncel ging plaatsen op zijn oprijlaan.

De Duitse televisie heeft ook een programma in het genre gehad: Verstehen sie Spaß?.

Voor het filmen met een verborgen camera maakte men in het verleden vaak gebruik van eenzijdig-spiegelend glas, in autoruiten of in winkels, en zendermicrofoons. De moderne techniek van steeds kleinere camera's maakt het mogelijk te filmen met apparatuur die niet snel wordt ontdekt.

Een geschiedenis van juridische procedures heeft ertoe geleid dat scènes opgenomen met een verborgen camera niet meer kunnen worden uitgezonden zonder toestemming vooraf van de betrokkenen. Daartoe wordt een contract ondertekend.