Cat on a Hot Tin Roof

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Cat on a Hot Tin Roof
Kat op een heet zinken dak (NL)[1]
Tagline This is Maggie the Cat...
Every sultry moment of Tennessee Williams' Pulitzer Prize Play is now on the screen!
All the sultry drama of Tennessee Williams' Pulitzer Prize winning Play is now on the screen!
Regie Richard Brooks
Producent Lawrence Weingarten
Scenario Richard Brooks
James Poe
Hoofdrollen Paul Newman
Elizabeth Taylor
Burl Ives
Muziek Charles Wolcott
Montage Ferris Webster
Cinematografie William H. Daniels
Distributie MGM
Première Vlag van Verenigde Staten 18 september 1958
Genre drama
Speelduur 108 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $3 miljoen (geschat)
Nominaties 6 Academy Awards, 2 Golden Globes, 3 BAFTA's
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Cat on a Hot Tin Roof is een film uit 1958 van regisseur Richard Brooks. De film is een bewerking van het gelijknamige toneelstuk van schrijver Tennessee Williams. Het toneelstuk werd genomineerd voor een Tony Award, terwijl de film genomineerd werd voor zes Academy Awards.

De hoofdrollen worden vertolkt door Elizabeth Taylor, Paul Newman en Burl Ives.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In een villa in het zuiden van de Verenigde Staten zijn de bewoners druk in de weer om de ontvangst voor te bereiden van de patriarch van de familie. Big Daddy keert vandaag terug na een verblijf in het ziekenhuis. Zijn zoon Brick Pollitt was een talentvolle sportman. Hij is getrouwd met Maggie, maar hun huwelijk zit duidelijk in een crisis, al weet de toeschouwer in het begin niet waarom. Ze hebben vaak ruzie en Brick is om een of andere reden niet meer geïnteresseerd in seksuele relaties met Maggie. Elke poging van haar kant om hem te vermurwen of te verleiden beantwoordt hij met sarcasme. Als Brick op een avond, in een poging om zijn hoogdagen in het stadion opnieuw te beleven, dronken over een horde struikelt, breekt hij zijn enkel.

Er is ook nog Cooper, de broer van Brick. Cooper is een eenvoudige man, die volledig onder de duim zit van zijn vrouw Mae Flynn. Beiden azen onbeschaamd op het geld van Big Daddy, die mogelijk niet lang meer te leven heeft. Ondanks hun uitsloverij om samen met hun (onopgevoede) kinderen een goede indruk te maken, heeft Big Daddy meer sympathie voor zijn andere zoon en diens vrouw Maggie. Iedereen, zijn echtgenote Big Momma inbegrepen, komt samen op de dag van Big Daddy's 65ste verjaardag. Wat een feest zou moeten zijn, wordt een verschrikkelijke dag. Iedereen behalve Brick probeert een muur van schijn op te trekken en enkel de brute aanpak van Brick slaagt erin om de strijd aan te gaan met de hypocrisie. Terwijl Maggie en Brick in het bijzijn van iedereen ruzie maken, proberen Cooper en z'n echtgenote in de smaak te vallen bij Big Daddy. Ze hopen dat zij via de erfenis rijk kunnen worden.

Maar Big Daddy moet niet weten van al dat geslijm. Hij heeft altijd al een boontje gehad voor zijn zoon Brick, hoewel die sinds de dood van z'n goede vriend last heeft van een drankprobleem. De gemoederen ten huize Pollitt lopen hoog op en er wordt een climax bereikt wanneer Big Daddy te horen krijgt dat hij stervende is. Voor Brick is dat het signaal om alles bij te leggen.

Rolverdeling[bewerken]

Prijzen en nominaties[bewerken]

Academy Awards (1959)

British Academy of Film and Television Arts (1959)

Golden Globes (1959)

Trivia[bewerken]

  • Het originele toneelstuk van Tennessee Williams bevatte veel verwijzingen naar homoseksualiteit. In de film zijn die niet meer aanwezig. Williams was dan ook niet tevreden met het resultaat van de film.
  • Voor het personage Maggie the Cat werd er gedacht aan Grace Kelly en Lana Turner.
  • De film werd gepariodieerd in de aflevering "Secrets of a Successful Marriage" van het vijfde seizoen van The Simpsons.
  • Ook Elvis Presley kreeg de kans om Brick Pollitt te spelen.
  • Big Daddy-acteur Burl Ives is in werkelijkheid slechts één jaar ouder dan Jack Carson, die in de film z'n zoon speelt.
  • Ben Gazzara speelde Brick Pollitt in het toneelstuk maar bedankte voor de filmversie van het personage.
  • De film leverde Paul Newman een eerste Oscar- en BAFTA-nominatie op.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (nl) Cinema Context Nederlandse titel