Cephalorhynchus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Cephalorhynchus
Hectordolfijn (Cephalorhynchus hectori)
Hectordolfijn (Cephalorhynchus hectori)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Cetacea (walvissen)
Onderorde: Odontoceti (tandwalvissen)
Familie: Delphinidae (dolfijnen)
Geslacht
Cephalorhynchus
Gray, 1846
Typesoort
Delphinus heavisidii
Afbeeldingen Cephalorhynchus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Cephalorhynchus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Cephalorhynchus is een geslacht van dolfijnen.

Etymologie[bewerken]

De naam Cephalorhynchus bestaat uit de Oudgriekse woorden kéfala (κεφαλα), "hoofd", en rynchos (ρυγχος), "snuit".[1]

Taxonomie[bewerken]

Tot dit geslacht worden meestal vier soorten gerekend:

Dolfijn van Peale (Lagenorhynchus australis)

Onderzoek uit 2006 wees echteruit dat ook twee soorten uit het geslacht Lagenorhynchus waarschijnlijk in dit geslacht thuishoren. Het gaat om de zandloperdolfijn (L. cruciger) en de dolfijn van Peale (L. australis). Dit onderzoek baseert zich onder meer op een eerder onderzoek uit 1998 op cytochroom b. Verwantschap zou ook een ander kenmerk verklaren: dolfijnen van Peale kunnen net als de Cephalorhynchus-soorten niet fluiten, en dit als enige onder de dolfijnen. Van de zandloperdolfijn is het anno 2011 nog niet bekend of hij al dan niet kan fluiten.[2][3] De beide Lagenorhynchus-soorten worden in de literatuur voorlopig nog niet algemeen erkend als leden van Cephalorhynchus.

Kenmerken[bewerken]

De (vier) soorten van dit geslacht leven vooral aan de kusten. Ze hebben een lengte tussen 1,10 en 1,80 meter en een gewicht tussen 26 en 86 kilogram. De borstvinnen zijn tussen 15 en 30 centimeter lang, de rugvin is zo'n 7 tot 15 centimeter hoog en de staartvin is tussen 22 en 41 centimeter lang. Hun lijf heeft zowel donkere als witte, duidelijk afgelijnde delen. Ze hebben geen snuit. Het gebit bestaat aan elke kant van een kaak uit 24 tot 35 tanden.[4]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Würtz, Maurizio; Repetto, Nadia, Whales and dolphins: a guide to the biology and behaviour of cetaceans, Swan Hill, University of California, 1998, p. 138 ISBN 9781840370430.
  2. (en) May-Collado, L., Agnarsson, I. (2006). Cytochrome b and Bayesian inference of whale phylogeny. Molecular Phylogenetics and Evolution 38 (2): 344-354 . DOI:10.1016/j.ympev.2005.09.019.
  3. (en) LeDuc, R.G.; Perrin, W.; Dizon, E. (1999). Phylogenetic Relationships among the Delphinid Cetaceans Based on Full Cytochrome B Sequences. Marine Mammal Science 15 (3): 619–648 . DOI:10.1111/j.1748-7692.1999.tb00833.x. Geraadpleegd op 10 april 2011.
  4. (en) Nowak, Ronald M., Walker's Mammals of the World, Johns Hopkins University Press, Baltimore, Maryland, 1999, pp. 937-938 ISBN 0-8018-5789-9.