Charles F. Adamsklasse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag
Charles F. Adamsklasse
Vlag
USS Lawrence (DDG-4)
USS Lawrence (DDG-4)
Waterverplaatsing 3.277 ton
Afmetingen 133,2 m × 14,3 m
Techniek en uitrusting
Machinevermogen 70.000 pk
Snelheid 33 knopen
Bemanning 310-333
Bewapening Tartar SAM systeem
2× 127 mm kanon
ASROC lanceerinstallatie
6× 324 mm torpedobuizen
Portaal  Portaalicoon   Marine

De Charles F. Adamsklasse was een serie van 29 geleide-wapenjagers, gebouwd tussen 1958 en 1967. 23 van deze schepen waren voor de United States Navy, drie voor de Koninklijke Australische marine en drie voor de West-Duitse Bundesmarine.

Schepen uit deze klasse werden al ingezet tijdens de blokkade van Cuba in 1962 en de Vietnamoorlog.

De schepen waren gebaseerd op de Forrest Shermanklasse, maar waren de eerste jagers ontworpen en gebouwd voor geleide wapens. De romp werd met zes meter verlengd, zodat in het midden ruimte ontstond voor de ASROC lanceerinrichting. De stoomketels konden een dubbel zo hoge druk aan om meer vermogen te leveren. Deze aanpassingen zorgden voor onderhoudsproblemen bij alle schepen van de klasse.

De ASROC is een raket, die - afhankelijk van het model - een dieptebom of anti-onderzeeboottorpedo over grote afstand kan lanceren. In de optiek van de Amerikaanse marine van de jaren vijftig en zestig had een escorteschip dan geen eigen boordhelikopter nodig. Op kortere afstand werd deze lanceerinrichting gesteund door zes lanceerbuizen voor anti-onderzeeboottorpedo's.

De luchtafweer was, voor eind jaren vijftig krachtig en modern en bestond uit de Tartar raket, die een bereik haalde van (afhankelijk van het model) zo'n 16 km. De eerste schepen hadden een dubbelarmige lanceerder, de latere kregen de enkelarmige Mk. 27 lanceerder, waarmee een hogere vuursnelheid behaald kon worden.

In de jaren zeventig begon de bewapening van de Charles F. Adams-klasse snel te verouderen, waardoor de US Navy het New Threat Upgrade (NTU) programma startte. Dit bestond uit een aantal sensor, wapen en communicatievernieuwingen, bedoeld om het aantal dienstjaren te verlengen. Bij een aantal schepen werd de Tartar raket vervangen door de Standard missile.

In de jaren tachtig besloot de regering-Reagan tot het verhogen van het bouwtempo van de Ticonderogaklasse geleide-wapenkruisers en tot de bouw van de Arleigh Burkeklasse geleide-wapenjagers ter vervanging van de Adamsklasse. Hierdoor hebben slechts drie schepen, de Tatnall, Goldborough en Benjamin Stoddert, de volledige NTU modernisering gekregen. De anderen schepen werden beperkt gemoderniseerd.

De US Navy stelde de laatste Charles F. Adams-jager, de USS Goldsborough, buiten dienst op 29 april 1993. De Australische en Duitse marine hadden hun schepen in 2003 ook uit dienst. Vier schepen werden overgedragen aan de Griekse Marine. Ook deze zijn inmiddels uit dienst.

De Charles F. Adams is buiten dienst en er zijn inzamelingsacties gaande om het schip te behouden als museum. De Duitse Mölders (D186) is een museumschip geworden, maar alle andere jagers zijn gezonken als doelschip, als duikattractie of verkocht als schroot.

Schepen[bewerken]

Scheepsnaam Rompnummer In dienst–
Uit dienst
Lot Link
Charles F. Adams DDG-2 1960–1990 wacht op ombouw tot museumschip [1]
John King DDG-3 1961–1990 Gesloopt [2]
Lawrence DDG-4 1962–1990 Gesloopt [3]
Claude V. Ricketts DDG-5 1962–1989 Gesloopt [4]
Barney DDG-6 1962–1990 Gesloopt [5]
Henry B. Wilson DDG-7 1960–1989 Gezonken als doel [6]
Lynde McCormick DDG-8 1961–1991 Gezonken als doel [7]
Towers DDG-9 1961–1990 Gezonken als doel [8]
Sampson DDG-10 1961–1991 Gesloopt [9]
Sellers DDG-11 1961–1989 Gesloopt [10]
Robison DDG-12 1961–1991 Gesloopt [11]
Hoel DDG-13 1962–1990 Omgebouwd tot sloep, later gesloopt [12]
Buchanan DDG-14 1962–1991 Gezonken als doel [13]
Berkeley DDG-15 1962–1992 Verkocht aan Griekenland als Themistocles (D-221), later gesloopt [14]
Joseph Strauss DDG-16 1963–1990 Verkocht aan Griekenland als Formion (D-220), later gesloopt [15]
Conyngham DDG-17 1963–1990 Gesloopt [16]
Semmes DDG-18 1962–1991 Verkocht aan Griekenland als Kimon (D-218), later gesloopt [17]
Tattnall DDG-19 1963–1991 gesloopt [18]
Goldsborough DDG-20 1963–1993 Verkocht aan Australië voor onderdelen, later gesloopt [19]
Cochrane DDG-21 1964–1990 Gesloopt [20]
Benjamin Stoddert DDG-22 1964–1991 Gezonken onderweg naar slooplocatie [21]
Richard E. Byrd DDG-23 1964–1990 Verkocht aan Griekenland voor onderdelen, later gezonken als doel [22]
Waddell DDG-24 1964–1992 Verkocht aan Griekenland als Nearchos (D-219), later gezonken als doel [23]

Griekse Marine

Lütjensklasse[bewerken]

De Lütjensklasse destroyers was een aangepaste Charles F. Adamsklasse voor de Bundesmarine. Ze verschilde in de lay-out van de bemanningsverblijven, locatie van de boegsonar, een tweede antennemast en andere schoorstenen.

Perthklasse[bewerken]

De Koninklijke Australische marine heeft drie Charles F. Adamsklasse schepen laten bouwen volgens eigen specificaties. Dit werd de Perthklasse. Hoewel ze grotendeels hetzelfde waren als de schepen van de VS, waren de Australische schepen uitgerust met het Ikara systeem in plaats van de ASROC.

Zie ook[bewerken]