Christoph Blocher

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Christoph Blocher

Christoph Blocher (Schaffhausen, 11 oktober 1940) is een Zwitsers politicus en ondernemer. Hij is lid van de Zwitserse Volkspartij (SVP/UDC).

Hij maakte van 10 december 2003 tot einde 2007 deel uit van de Zwitserse regering (Bondsraad). Blocher leidde het departement van Justitie en Politie. Hij werd in de bondsraad gekozen doordat de zogenaamde toverformule op grond van de verkiezingsuitslag werd veranderd. De SVP/UDC heeft als grootste partij een tweede zetel veroverd in de regering ten koste van de CVP/PDC/PPD. De toverformule is een verdeling van de vertegenwoordiging van de vier grootste partijen in de landelijke regering, die jarenlang onveranderbaar was en garant was voor een stabiele regering.

Hoewel hij geacht werd zich te houden aan het collegialiteitsprincipe, hetgeen inhoudt dat hij de standpunten van de regering dient te vertegenwoordigen, is het altijd duidelijk geweest dat hij in principe de rechtse politiek van zijn partij voorstond. Door zijn verkiezing in de regering, heeft de regering een ruk naar rechts gemaakt, waardoor beperkingen in het asielbeleid worden besproken. Ook het lidmaatschap van Zwitserland in de EU is hierdoor minder bespreekbaar geworden.

Blocher is een controversieel figuur. Veel conservatieve Zwitsers vinden hem een oprechte Zwitser, die de Zwitserse belangen vertegenwoordigt, het progressieve deel van Zwitserland vindt hem echter een populist. Blocher was voor zijn toetreding tot de bondsraad een ondernemer en directeur van EMS-Chemie. Hierdoor heeft hij veel campagnes voor belangrijke referenda tegen opening van Zwitserland voor het buitenland kunnen financieren.

Tijdens de bondsraadverkiezingen van 12 december 2007 werd Blocher niet herkozen in de bondsraad. Gekozen werd Eveline Widmer-Schlumpf een partijgenoot uit kanton Graubünden. Blocher kijkt positief terug op zijn bondsraadlidmaatschap. Naar eigen zeggen heeft hij bereikt dat taboe-thema's als asielmisbruik, misbruik van sociale verzekeringen en de invaliditeitsverzekering en jongeren- en buitenlandercriminaliteit bespreekbaar zijn gemaakt. Bovendien heeft hij aangetoond dat het leiden van een departement met bedrijfskundige methoden goed mogelijk is en heeft hij significante besparingen bereikt bij het door hem gevoerde departement. In de vier jaren van zijn Bondsraadlidmaatschap heeft hij de toename van staatsuitgaven afgeremd. Tevens heeft hij ervoor gezorgd dat toetreding tot de Europese Unie van de agenda van de bondsraad verdween[1]

Een hernieuwde kandidatuur in 2008 als opvolger van Samuel Schmid mislukte ten gunste van partijgenoot Ueli Maurer.

Bronnen, noten en/of referenties
Voorganger:
Ruth Metzler-Arnold
Lid van de Zwitserse Bondsraad
2003-2007
Opvolger:
Eveline Widmer-Schlumpf