Codicil

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vraagteken
Er wordt getwijfeld aan de juistheid van een of meer onderdelen van dit artikel.
Raadpleeg de bijbehorende overlegpagina voor meer informatie, en pas na controle desgewenst het artikel aan.
Opgegeven reden: Volgens dit artikel is een "codicil of wilsbeschikking" een document (testament) zonder tussenkomst van een notaris, volgens [Van Dale] is een codicil een bijlage bij een testament, daarbij aangetekend dat Wilsbeschikking momenteel een redirect is naar Codicil, en Uiterste wilsbeschikking naar Testament (akte), en Laatste wilsbeschikking nog niet bestaat.
Dit sjabloon is geplaatst op 19 december 2014.
Vraagteken

Een codicil of wilsbeschikking is een handgeschreven, gedagtekend en door de schrijver zelf ondertekend document, waarin de ondergetekende (de erflater) zonder tussenkomst van de notaris de nalatenschap van bepaalde roerende zaken regelt. Ook kan het wensen met betrekking tot de eigen uitvaart bevatten. Nalaten van geld en onroerende goederen kan alleen door middel van een testament via de notaris. Een getypte of gedrukte tekst is niet rechtsgeldig en kan niet als codicil worden aangemerkt.

Door middel van een codicil kan iemand zaken als sieraden, boeken, verzamelingen, documenten, kledingstukken, meubelstukken of andere voorwerpen die behoren tot de eigen inboedel, na overlijden legateren (nalaten) aan een met naam en toenaam genoemd persoon en/of instelling, of aan verschillende genoemde personen en/of instellingen.

Een codicil heeft dezelfde rechtsgeldigheid als een testament, maar hoeft niet door een notaris te worden opgemaakt. Een kopie ervan kan bij een notaris in bewaring worden gegeven; wettelijk vereist is dat niet, hoewel het in verband met het aantonen van de authenticiteit wel is aan te raden. Codicils worden niet centraal geregistreerd zoals een testament. Uiteraard is veilig opbergen van het document een vereiste, maar ook dat een vertrouwenspersoon van de bergplaats op de hoogte is en er in geval van overlijden bij kan komen.

Wijziging van een codicil is mogelijk door een nieuw te maken en het oude te vernietigen (inclusief de kopie). Opzettelijke vernietiging van een codicil zonder toestemming van de erflater is een misdrijf; het maakt de erfgenaam die zich hieraan schuldig maakt onwaardig te erven: hij verliest dus zijn erfgenaamschap.

Tegenwoordig is het codicil van weinig praktisch belang; in de negentiende eeuw vormden echter de zo te legateren goederen voor het leeuwendeel van de bevolking het enige wat ze ooit zouden nalaten. De wetgever heeft daarom dit speciale "testament voor de armen" mogelijk gemaakt omdat de meesten geen geld hadden voor een echt testament.

Een bijzondere vorm van het codicil is het donorcodicil. Hiermee geeft een persoon toestemming om na zijn of haar overlijden organen of weefsels te transplanteren naar een levende persoon. In Nederland wordt het donorcodicil wel centraal geregistreerd.