Cordaid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Cordaid is van oorsprong een Nederlandse katholieke organisatie voor ontwikkelingssamenwerking. Cordaid is in 1999 opgericht in Den Haag met het ideaal mensen in nood te helpen en de armoede structureel te bestrijden. Cordaid staat voor Catholic organisation for relief and development aid.

Cordaid staat vooral bekend onder namen als Cordaid Memisa, Cordaid Mensen in Nood, Cordaid Microkrediet en Cordaid Kinderstem. Cordaid heeft wereldwijd ongeveer 400 mensen in dienst waarvan 300 medewerkers in Nederland zijn gestationeerd en 100 naar alle uithoeken van de wereld zijn uitgezonden (2006). Het werkterrein van Cordaid ligt voornamelijk in het zuiden en heeft een besteedbaar budget van ongeveer 170 miljoen euro (2006).

Geschiedenis[bewerken]

Cordaid ontstond eind 1999 uit een fusie van twee katholieke ontwikkelingsorganisaties: Memisa Medicus Mundi (1925) en Mensen in Nood (1914), tegelijkertijd werd een intensieve samenwerking aangegaan met Bilance (Vastenaktie Nederland/Cebemo). Kinderstem was tot oktober 2004 onderdeel van Mensen in Nood. Om zich beter te kunnen richten op de kinderen in de sloppenwijken werd Cordaid Kinderstem in een apart fonds ondergebracht. Cordaid Microkrediet werd opgericht in oktober 2006 naar aanleiding van het tienjarige jubileum van de microfinancieringsactiviteiten. Op 1 januari 2007 sloot Bond Zonder Naam (1938) zich aan bij Cordaid. In 2011 werd de campagnesamenwerking met Vastenaktie beëindigd.

Fondsen[bewerken]

Cordaid bestaat uit vijf fondsen, ieder fonds heeft eigen thema’s waar de nadruk op wordt gelegd.

  • Cordaid Memisa richt zich op structurele gezondheidszorg.
  • Cordaid Mensen in Nood richt zich op noodhulp en wederopbouw.
  • Cordaid Kinderstem biedt hulp aan kinderen in sloppenwijken.
  • Cordaid Bond Zonder Naam steunt kansarmen in de Nederlandse samenleving.
  • Cordaid Microkrediet verstrekt microkredieten aan kleine ondernemers in ontwikkelingslanden.


Programma's[bewerken]

  1. Minderheden. Sommige bevolkingsgroepen worden niet beschouwd als volwaardige burgers en hebben te maken met discriminatie, uitsluiting en armoede.
  2. Sloppenwijkbewoners. Het bestaan van mensen in sloppenwijken kenmerkt zich door armoede, slechte huisvesting en onveiligheid.
  3. Vrouwen en Geweld. Wereldwijd heeft gemiddeld één op de drie vrouwen ervaringen met geweld, verkrachting of andere vormen van misbruik.
  4. Rampenpreventie en Noodhulp. Een ramp moet koste wat kost voorkomen worden. In gebieden met een verhoogd risico moeten bewoners worden voorbereid om schade en leed te beperken. Doet een ramp zich voor, dan zijn een snelle reactie en lokale kennis de belangrijkste vereisten.
  5. Verzoening en Wederopbouw. Sommige landen zijn brandhaarden van conflicten, waardoor sociale verbanden en infrastructuur worden verwoest.
  6. Toegang tot gezondheidszorg. In de meeste ontwikkelingslanden functioneert het gezondheidszorgsysteem slecht door gebrek aan middelen en personeel.
  7. Zorg voor kwetsbare groepen. Kinderen, chronisch armen, mensen met een handicap en ouderen ontberen vaak toegang tot gezondheidszorg en onderwijs.
  8. Hiv/aids. Met name de snelle verspreiding van de ziekte onder armen in ontwikkelingslanden is een groot probleem.
  9. Kleine producenten. Kleine producenten hebben behoefte aan grond, materiaal en goedkope leningen, maar ook aan kennis en expertise.
  10. Microfinanciering. Microfinanciering is als instrument breed erkend in de armoedebestrijding. Zeker voor vrouwen die voor een gezin moeten zorgen, kan dit kansen bieden.

Samenwerking[bewerken]

Cordaid is vertegenwoordigd in drie internationale katholieke netwerken: CIDSE, Caritas Internationalis en Medicus Mundi Internationalis. Nationaal werkt Cordaid samen met andere hulporganisaties bij de Samenwerkende Hulporganisaties. Cordaid werkt ook samen met Agriterra, Darfur Emergency Response, Faith Based Network, I/C Consult, HIS, Pax Christi, MFP Breed Netwerk, STOP AIDS NOW!, United Civilians for Peace, Stichting Medisch Werk Mumbai en Wemos.

Publikatie[bewerken]

  • Annelies van Heijst: Gedreven helpers. Een geschiedenis van Cordaids voorlopers: RK Huisvestingscomité, Mensen in Nood, Memisa, Medicus Mundi, Indische Missie Vereniging, Centraal Missie Commissariaat, Cebemo, Vastenaktie, Bilance en Bond zonder Naam. (met een nawoord van René Grotenhuis). Hilversum, Uitgeverij Verloren, 2014. ISBN 9789087044329

Externe links[bewerken]