Dalton-minimum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Dalton-minimum gedurende de 400 jaar telling van het aantal zonnevlekken.

Het Dalton-minimum was een periode van lage zonneactiviteit, genoemd naar de Engelse meteoroloog John Dalton, die duurde van ongeveer 1790 tot 1830.[1] Zoals het Maunder-minimum en het Spörer-minimum, viel het Dalton-minimum samen met een periode van lager dan gemiddelde wereldtemperatuur. Het Oberlach-station in Duitsland, bijvoorbeeld, mat een 2,0°C afname over 20 jaar.[2]

De precieze reden van deze lager-dan-gemiddelde temperatuur in deze periode is nog niet bekend. Recente studies suggereren dat een stijging in vulkanisch activiteit grotendeels verantwoordelijk was voor deze koude trend.[3]

Hoewel het jaar zonder zomer (1816) tijdens het Dalton-minimum optrad, was de voornaamste reden voor die bijzondere koude de uitbarsting van de Tambora in Indonesië, één van de twee grootste erupties van de laatste twee eeuwen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Komitov & Kaftan. Archibald says 1796 to 1820, p. 32
  2. Archibald, p. 32.
  3. Wagner & Zorita, Wilson