Dillinger (1973)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dillinger
Regie John Milius
Producent Samuel Z. Arkoff
Lawrence Gordon
Buzz Feitshans
Robert Papazian
Scenario John Milius
Hoofdrollen Warren Oates
Ben Johnson
Harry Dean Stanton
Cloris Leachman
Muziek Barry De Vorzon
Cinematografie Jules Brenner
Distributie American International Pictures
Première 20 juli 1973
Genre Actie / Biopic / Misdaad / Drama
Speelduur 107 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Dillinger is een Amerikaanse film uit 1973 van regisseur John Milius, die ook zelf het scenario schreef. De hoofdrollen worden vertolkt door Warren Oates, Ben Johnson en Michelle Phillips. De film is gebaseerd op het leven van de beruchte gangster John Dillinger. De film werd vooral bekend omwille van de fysieke gelijkenis tussen acteur Warren Oates en de echte Dillinger.

De film werd genomineerd voor een Golden Globe.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Wanneer John Dillinger in Kansas City bij een vuurgevecht met de politie betrokken raakt, sterven er vijf agenten. Het FBI wil John Dillinger arresteren en maakt van hem een prioriteit. Een groepje federale agenten onder leiding van Melvin Purvis pakt voortdurend beruchte misdadigers op. Ondertussen blijft Dillinger banken overvallen en wordt hij een soort van volksheld, een hedendaagse Robin Hood.

Na een arrestatie weet Dillinger uit de gevangenis te ontsnappen. Zijn bende kan voortaan ook rekenen op de hulp van Pretty Boy Floyd en Baby Face Nelson. Nu kan Dillinger nog gevaarlijker uit de hoek komen en wordt hij in de ogen van de politie de public enemy #1.

Rolverdeling[bewerken]

Golden Globe-nominatie[bewerken]

Trivia[bewerken]

  • Michelle Phillips speelt nog een tweede rol in de film. Ze vertolkt ook het personage Polly Hamilton.
  • Gewezen FBI-baas J. Edgar Hoover was niet tevreden met de manier waarop het FBI werd voorgesteld en wou dat het scenario werd aangepast.
  • Tijdens een scène wordt er een verwijzing gemaakt naar de acteur Douglas Fairbanks, die in werkelijkheid de lievelingsacteur van Dillinger was.