EDF

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Électricité de France (EDF)
Nuclear Power Plant Cattenom.jpg
Beurs NASDAQ: EDFS, Euronext: EDF
Oprichting 1987
Sleutelfiguren Henri Proglio (CEO)
Hoofdkantoor Parijs
Frankrijk
Producten Elektriciteit
Omzet € 75,6 miljard (2013)
Winst € 3,5 miljard (2013)
Website EDF
Portaal  Portaalicoon   Economie

EDF staat voor Électricité de France. EDF is het grootste elektriciteitbedrijf, en het tweede energiebedrijf van Europa. EDF is actief op alle terreinen van de energie actief, van productie tot levering.

Bedrijfsoverzicht[bewerken]

Op 8 april 1946, werden alle 1350 Franse nutsbedrijven genationaliseerd. Zij werden allen gebundeld in één organisatie onder de naam Electricité de France (EDF). Alle aandelen waren in handen van de Franse overheid. Na de Tweede Wereldoorlog werd fors geïnvesteerd in de bouw van waterkrachtcentrales om de capaciteit uit te breiden. Later werden centrales op steenkool en olie bijgebouwd om aan de groeiende vraag naar elektriciteit te kunnen voorzien. De eerste oliecrisis in 1973 toonde de kwetsbaarheid van dit beleid en men besloot in korte tijd 13 kerncentrales te bouwen om de afhankelijkheid van buitenlandse energieleveranciers te verminderen. In 1977 kwam de eerste nucleaire unit in Fessenheim in productie. EDF beschikt nu over 58 kernreactoren verspreid over 19 centrales in heel Frankrijk. Met een capaciteit van 63 gigawatt (GW) is EDF wereldwijd de grootste nucleaire producent van elektriciteit.[1]

In 2005 ging EDF naar de aandelenbeurs Euronext Parijs. Met een verwachte winst van € 7 miljard zou het de grootste beursgang in de Franse geschiedenis moet zijn. De beursgang was echter, in tegenstelling tot de beursgang van zijn zusterbedrijf Gaz de France (GDF) in hetzelfde jaar, een grote teleurstelling.

In 2013 behaalde EDF een omzet van € 75 miljard. In Frankrijk alleen produceerde EDF 503 TWh aan elektriciteit, waarvan 404 TWh afkomstig uit kerncentrales. In Engeland lag de productie op 90 TWh, waarvan twee derde nucleair opgewekt. Wereldwijd heeft het bedrijf 160.000 werknemers in dienst, en een klantkring van 38 miljoen consumenten. Het aandeel van Frankrijk in de totale omzet is nagenoeg de helft; de andere 50% werd voornamelijk behaald in het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Italië.

EDF is in veel opzichten het grootste elektriciteitbedrijf van Europa. Behalve qua omzet, personeelsbestand en consumentenbestand is EDF ook wat de productie betreft de grootste elektriciteitproducent van Europa. EDF heeft een totale productiecapaciteit van 125,4 GW. Hiermee laat EDF het Duitse E.ON en het Italiaanse Enel ver achter zich.

Nieuwbouw projecten[bewerken]

Frankrijk[bewerken]

Voor het eerst in 15 jaar heeft EDF in 2005 de opdracht gegeven voor de bouw van een nieuwe kernenergiecentrale. Met de bouw van de centrale van de derde generatie is in 2006 begonnen en staat aan de kust bij Flamanville. De capaciteit van de Europese drukwaterreactor (EPR) wordt 1.650 megawatt. In 2007 nam het Italiaanse nutsbedrijf ENEL een aandelenbelang van 12,5% in de reactor en kreeg een optie om belangen van vergelijkbare omvang te nemen in de vijf volgende reactoren van dit type die EDF van plan was te gaan bouwen.[2] De bouw van de twee EPR-reactoren bij Flamanville verkoopt trager dan verwacht, pas in 2016 wordt de eerste productie verwacht hetgeen bijna 3 jaar later is dan bij de start van de bouw werd aangenomen.[3] De centrale heeft een verwachte technische levensduur van 60 jaar. De bouw vergt een investering van zo’n 8,5 miljard euro, dat is bijna drie keer zo duur dan oorspronkelijk verwacht.[4] In december 2012 trok ENEL zich terug uit het project en kreeg haar investering van 663 miljoen euro terug.[5]

Medio 2014 presenteerde de Franse regering plannen om het aandeel van kernenergie in het totaal te beperken.[6] Nu ligt dit aandeel op 75% en in de plannen wordt gestreefd naar een belang van 50% in 2025.[6] In oktober 2014 stemde de Franse Tweede Kamer in met het plan.[7] De capaciteit blijft gehandhaafd op het huidige niveau van 63 GW waardoor de toekomstige extra vraag met andere energiebronnen gedekt moet worden. De overheid streeft hierbij naar een aandeel van 40% voor niet-nucleaire alternatieve energie, tegenover 32% in 2013.[6] In 2016 wordt de nieuwe centrale met een capaciteit van 1,6 GW in Flamanville geopend en het is nog onduidelijk hoe de overheid met deze uitbreiding wil omgaan.[6] Vanuit de industrie zijn bezwaren geuit omdat de kosten van elektriciteit zullen stijgen bij de uitvoering van dit plan.[6]

Internationaal[bewerken]

EDF is ook buiten Frankrijk actief vooral in omringende landen als Duitsland, Italië en het Verenigd Koninkrijk. In september 2008 kondigde EDF de acquisitie aan van British Energy. British Energy beheert bijna alle kerncentrales van het Verenigd Koninkrijk; in totaal acht eenheden met een totale productie capaciteit van 9,5 GW. De centrales van British Energy zijn relatief oud en EDF committeerde zich aan een investeringsprogramma voor vier nieuwe kerncentrales. De eerste van deze centrales zal naar verwachting in 2017 met de productie starten. Deze overname werd gedaan in samenwerking met het Engelse nutsbedrijf Centrica; deze heeft nu een belang van 20% in British Energy en EDF heeft de overige 80%. In februari 2013 meldde Centrica dat het zich terugtrok uit het nieuwbouw project.[8] Als redenen noemde het Britse management de stijgende kosten voor de bouw van de nieuwe installaties en vertraging in de uitvoering van het project.

EDF in Nederland[bewerken]

Medio 2007 heeft EDF Trading, een dochteronderneming van EDF, het Nederlandse bedrijf Amstuw overgenomen. Amstuw heeft drie terminals voor de over- en opslag van steenkool in de haven van Amsterdam. De drie terminals kunnen op jaarbasis zo’n 15 miljoen ton steenkool verwerken. De terminals liggen in de Amerikahaven, in de Westhaven en Afrikahaven. EDF Trading is sinds 2000 actief in deze handel vanwege de met steenkool gestookte elektriciteitscentrales die EDF heeft in onder andere Frankrijk en Engeland. Per jaar verhandelt de organisatie circa 30 miljoen ton steenkool afkomstig uit Zuid-Afrika, Colombia, Indonesië, Australië en Rusland.[9]

Op 12 februari 2010 is de nieuwe Sloecentrale in Vlissingen-Oost officieel in gebruik genomen.[10] De centrale heeft een opgesteld vermogen van 870 megawatt, verdeeld over twee units van elk 435 megawatt. Voor het transport van het aardgas is de Zuid-Bevelandleiding gerealiseerd; een pijpleiding met een lengte van 55 kilometer. De gasgestookte Sloecentrale heeft een hoog rendement van ongeveer 58%. Bij een volle benutting van de capaciteit, kan de centrale circa 4% van de Nederlandse elektriciteitsproductie verzorgen. Met de bouw van de centrale is begonnen in juli 2007; de totale investering bedroeg 550 miljoen euro. EDF en het Zeeuwse nutsbedrijf DELTA zijn beide voor 50% eigenaar van de centrale.

EDF in België[bewerken]

In November 2009 kreeg EDF toestemming om het 100% belang van het Engelse gasbedrijf Centrica in Segebel over te nemen. Segebel heeft op haar beurt een belang van 51% in SPE, dat in 2011 werd omgedoopt tot EDF Luminus.[11] In België is EDF Luminus na Electrabel de grootste producent van elektriciteit, met een aandeel van circa 13% in de totale landelijke capaciteit, en ook de tweede distributeur van elektriciteit en gas. SPE beschikt over een productiecapaciteit van bijna 2.000 megawatt en heeft ongeveer 1,7 miljoen klanten. De overnamesom bedroeg 1,3 miljard euro. De overige aandeelhouders in EDF Luminus hebben een optie gekregen om hun aandelen ook aan EDF te verkopen. Drie Belgische aandeelhouders hebben hiervan gebruikgemaakt waardoor het belang van EDF in SPE is gestegen naar 63,5% medio 2010.[12]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) EDF website Historie
  2. (en) EDF persbericht EDF and Enel sign strategic partnership agreement on Flamanville EPR during Franco-Italian summit, 30 november 2007, geraadpleegd op 17 januari 2014
  3. Volkskrant Ruzie tussen fabrikanten bedreigt Franse kernenergie, 21 januari 2010, geraadpleegd op 16 januari 2014
  4. Het Laatste Nieuws EPR-reactor in Flamanville kost 2 miljard euro extra, 3 december 2012, geraadpleegd op 16 januari 2014
  5. (en) Reuters Enel pulls out from French EPR nuclear project, 4 december 2012, geraadpleegd op 17 januari 2014
  6. a b c d e (en) Financial Times France to set nuclear power cap, 18 juni 2014, geraadpleegd op 3 juli 2014
  7. NOS Frankrijk wil fors minder kernenergie, 14 oktober 2014, geraadpleegd op 16 oktober 2014
  8. (en) The Guardian Centrica withdraws from new UK nuclear projects, 4 februari 2013, geraadpleegd op 16 februari 2014
  9. (en) Persbericht 9 juli 2007: EDF Trading koopt Amstuw Geraadpleegd op 2011-06-01
  10. Delta bericht Opening Sloecentrale, 12 februari 2010, geraadpleegd op 16 januari 2014
  11. SPE wordt EDF Luminus
  12. EDF vergroot belang in SPE