Elektrische veldsterkte

Elektrische veldsterkte is een natuurkundige grootheid waarmee de sterkte van een elektrisch veld in een punt wordt aangeduid. Elektrische veldsterkte is een vectorgrootheid, met andere woorden het heeft behalve een grootte ook een richting. Elektrische veldsterkte wordt uitgedrukt in volt per meter (Vm^-1) of in newton per coulomb (N/C).
NB: De elektrische veldsterkte E moet niet verward worden met energie E.

In een elektrisch veld kan de elektrische veldsterkte E als volgt berekend worden:

$\vec E = \frac{\vec F_e}{q}$

waarin geldt:

• E = elektrische veldsterkte in Vm^-1
• F_e = elektrische kracht in N
• q = lading van het deeltje in C

Homogene elektrische velden

Homogene elektrische velden zijn velden waarin de veldsterkte overal even groot is en dezelfde richting heeft. In een homogeen elektrisch veld kan de elektrische veldsterkte E als volgt berekend worden:

$\vec E = \frac{\Delta V}{\Delta x}$

waarin geldt:

• E = elektrische veldsterkte in Vm^-1
• ΔV = potentiaalverschil of spanning in V
• Δx = afstand tot de plaat in m

Wisselende velden

Wanneer de spanningsbron een wisselende spanning genereert, ontstaat een dynamisch veld. De veldsterkte kan nu worden uitgedrukt als:

• maximale waarde (piekwaarde)
• gemiddelde waarde - bij pure wisselspanning bedraagt deze 0 (nul) V/m
• effectieve (rms) waarde (de wortel uit het kwadraat van de gemiddelde waarde)

Voorbeelden: veldsterkte van zenders bij storing (grens: 1 V/m of 10 V/m), bij ontvangstcontrole (µVm^-1).