François Cevert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
François Cevert
François Cevert, Matra 670, op de Nürburgring 1973

François Cevert (Parijs, 25 februari 1944 - Watkins Glen, 6 oktober 1973) was een Frans autocoureur die actief was begin jaren '70 en die het leven liet in de kwalificatie voor de Grote Prijs van de Verenigde Staten van de Formule 1 op het circuit van Watkins Glen.

Het begin[bewerken]

François Cevert werd geboren als Albert François Goldenberg, zoon van Charles Goldenberg (1901-1985), een succesvol juwelier en Huguette Cevert. Tijdens zijn tienerjaren raakt zijn oudere zus Jacqueline bevriend met de coureur Jean-Pierre Beltoise (met wie ze later zou trouwen). Mede hierdoor raakt de jonge François aangetrokken tot de racewereld. Op zijn zestiende racet hij met z'n vrienden op scooters door de straten van Parijs. Later gaat zijn interesse meer richting autosport en in 1966 wint de dan 22 jaar oude François een door Shell opgezette junior raceklasse met als prijs een Alpine formule 3 wagen.

Carrière[bewerken]

In 1970, wanneer Johnny Servoz-Gavin onverwachts besluit zich uit de Formule 1 terug te trekken, ontstaat er bij Tyrrell Racing een mogelijkheid voor Cevert om in te stappen als teamgenoot van Jackie Stewart. Cevert weet namelijk eerder dat jaar Jackie Stewart te verslaan tijdens een formule 2 race op het circuit van Crystal Palace en zorgt er op die manier voor dat Jackie Stewart Cevert aandraagt als nieuwe teamgenoot bij Ken Tyrrell. Aan de zijde van Jackie Stewart, die voor een groot deel ook de rol van mentor op zich neemt toont Cevert al snel zijn talenten. In 1971 eindigt Cevert derde in het wereldkampioenschap. Aan het einde van dat jaar pakt hij, uitgerekend op Watkins Glen, zijn eerste en enige overwinning. Jong, knap, zeer populair (vooral bij de vrouwen), Cevert is op dat moment hét symbool voor de heropleving van de Franse autosport.

Het seizoen 1972 was matiger en Cevert behaalde slechts twee keer de tweede plaats in de Grote Prijs van België en in die van de Verenigde Staten. Lichtpuntje in dit jaar is wel zijn tweede plaats tijdens de 24uur van Le Mans.

In 1973 komt Cevert terug op hoog niveau en stapelen de podiumplaatsen zich op. In dat jaar eindigt hij zes keer tweede en één keer derde. Meerdere keren net na z'n teamgenoot Stewart, van wie hij de knepen van het vak leerde. Velen waren het erover eens dat Cevert het daaropvolgende jaar de leider van het team ging worden en één van de favorieten voor het wereldkampioenschap zou zijn. Maar in de laatste wedstrijd van het seizoen gaat het mis in de kwalificaties voor de Grote Prijs van Watkins Glen. De Tyrrell van Cevert, die samen met Ronnie Peterson streed om de pole-positie, slipt en belandt ondersteboven op de vangrail. Cevert was op slag dood. Jackie Stewart was één van de eersten ter plaatse en zei later : "They had left him, because he was so clearly dead."

Cevert werd 29 jaar. Hij ligt begraven in 'Le Cimétière De Vaudelnay' in het stadje Vaudelnay

Palmares[bewerken]

  • Winnaar Volant shell (1966)
  • Kampioen Formule 3 (1968)
  • Kampioenschap Formule 2 : 3e (1969)
  • In Formule 1 :
    • 47 Grands Prix
    • 1 overwinning (Grote Prijs Verenigde Staten 1971)
    • 10 tweede plaatsen.
    • Kampioenschap : 3e in 1971, 7e in 1972, 4e in 1973).