Franjehaai
| Franjehaai IUCN-status: Gevoelig[1] (2003) |
|||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||
| Chlamydoselachus anguineus (Garman, 1884[2]) |
|||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||
| hoofd | |||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||
| Verspreiding | |||||||||||||||||
 Afbeeldingen Franjehaai
|
|||||||||||||||||
Franjehaai op  Wikispecies
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
De franjehaai (Chlamydoselachus anguineus) is een eigenaardige primitieve haai, de enige soort uit de familie van franjehaaien (Chlamydoselachidae) en het geslacht Chlamydoselachus.[3][4] De soort komt voor in Japan, Californië, Europa en in het noorden van Chili.
[bewerken] Eigenschappen
De franjehaai heeft zes kieuwspleten en één rugvin. Het lichaam is zeer langwerpig en enigszins cilindrisch, de soort lijkt niet op de bekendere haaien. De afgeplatte, reptielachtige kop, waarmee prooien uit spleten worden gegrepen, doet eveneens niet aan een haai denken. De aarsvin is groter dan de rugvin. De naam verwijst naar de franje aan de kieuwspleten. De franjehaai kan tot 2 meter l ang worden.
Franjehaaien komen gewoonlijk voor tussen 120 en 1280 meter diep, maar af en toe komen ze ook aan de oppervlakte. Het zijn zeldzame, relatief onbekende diepzeehaaien. Ze leven waarschijnlijk van diepzee-inktvissen en bodemvissen. Franjehaaien kunnen 2 meter lang worden. De franjehaai kan mensen indien noodzakelijk wel verwondingen toebrengen, maar er zijn geen fatale confrontaties met mensen bekend. In januari 2007 werd een exemplaar voor de kust van Japan aangetroffen; waarschijnlijk door sterke zeestroming uit de diepten omhooggekomen. Het dier overleed echter enkele uren na de vangst. Dit was een van de zeldzame keren dat het dier op video werd vastgelegd.
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ (en) Franjehaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Garman, S. 1884 (17 Jan.), An extraordinary shark. Bulletin of the Essex Institute v. 16: 47-55. [Also as a separate combined with ref. 1531 as: "New sharks" pp. 3-11 + 13-14, 1 Pl.]
- ↑ Chlamydoselachus anguineus. FishBase. Ed. Ranier Froese and Daniel Pauly. Februari 2009 version. N.p.: FishBase, 2009.
- ↑ Compagno, L.J.V. 1984 FAO species catalogue. Vol. 4. Sharks of the world. An annotated and illustrated catalogue of shark species known to date. Part 1 - Hexanchiformes to Lamniformes. FAO Fish. Synop. 125(4/1):1-249.
