Fysische geneeskunde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Fysische geneeskunde is een Belgische geneeskundige discipline die zich voornamelijk toespitst op problemen van de spieren en pezen. De fysische geneeskunde heeft veel raakvlakken met het Nederlandse revalidatiegeneeskunde en sportgeneeskunde, maar er zijn ook wel verschillen. Zo is neurofysiologische diagnostiek zoals elektromyografie in Nederland onderdeel van de neurologie.

Taken van een fysisch geneeskundige[bewerken]

Een fysisch geneeskundige houdt zich bezig met:

  • Diagnostiek en behandeling van acute, subacute en chronische pijnproblemen van het bewegingsstelsel, zowel zogenaamde 'mechanische' (d.i. van structurele aard) als 'inflammatoire' (d.i. ontstekingsgebonden) problemen
  • Revalidatie bij gedeeltelijke tot volledige verlammingen (na CVA, schedeltrauma enz.)
  • Revalidatie bij aangeboren of verworven aandoeningen (bijvoorbeeld amputatie)

Onderzoeken[bewerken]

Een fysisch geneeskundige kan verscheidene onderzoeken uitvoeren om zijn diagnose te stellen of te bevestigen. Dit zijn onder meer neurofysiologische technieken zoals een EMG. Ook echografie van het bewegingsstelsel kan tot zijn takenpakket behoren. Een uitgebreide ganganalyse kan ook door de fysisch geneeskundige worden gedaan.

Behandelingen[bewerken]

De behandelingen kunnen onder andere zijn: inspuitingen in een gewricht, botox-behandelingen (maar dan niet zoals bij esthetische botox-injecties) of extracorporele shockwave therapie.

Setting[bewerken]

Een fysisch geneeskundige werkt meestal in teamverband in een ziekenhuis.

Referenties[bewerken]