Gaston I van Foix-Béarn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gaston I (VIII) van Foix-Béarn
1287-1315
Graaf van Foix
Periode 1302-1315
Voorganger Rogier Bernard III
Opvolger Gaston II
Burggraaf van Béarn
Periode 1302-1315
Voorganger Rogier Bernard & Margaretha
Opvolger Gaston IX
Vader Rogier Bernard III van Foix
Moeder Margaretha van Moncada

Gaston I (VIII) van Foix-Béarn (geboorteplaats onbekend, 1287 - Maubuisson, 13 december 1315) was een zoon van Rogier Bernard III van Foix en van Margaretha van Moncada, burggravin van Béarn. Hij volgde zijn vader in 1302 op als graaf Gaston I van Foix en als burggraaf Gaston VIII van Béarn, onder de voogdij van zijn moeder.

Vermoedelijk nam hij al deel aan de Guldensporenslag van 1302 in Kortrijk. Hij vocht opnieuw voor de Franse koning in de Slag bij Pevelenberg in 1304. De steden van Foix kwamen echter in opstand tegen de koninklijke gezanten die een taks wilden heffen ter financiering van de voortzetting van de Vlaamse oorlogen. Gaston steunde hierbij zijn steden, waarna het graafschap Foix een tijd in beslag genomen werd door de seneschalk van Carcassonne.

In 1308 voerde hij oorlog tegen Armagnac, tegen de bevelen van de koning in. Gaston werd gevangengenomen en opgesloten in Châtelet. Hij kwam pas vrij tegen betaling van een boete van 36 000 pond.

In 1310 erfde hij het burggraafschap van Marsan bij de dood van zijn tante Constance van Moncada.

Gaston was in 1301 gehuwd met Johanna (1289 † 1350), dochter van Filips van Artesië, en werd de vader van:

  • Gaston II (1308 † 1343), zijn opvolger,
  • Rogier Bernard III (1310 † 1350), burggraaf van Castelbon,
  • Robert, bisschop van Lavaur,
  • Margaretha
  • Blanche, in 1328 gehuwd met Jan II van Grailly, captal van Buch,
  • Johanna, in 1331 gehuwd met Peter van Aragon, graaf van Ribagorça en Empúries.