Gaston II van Foix-Béarn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gaston II (IX) van Foix-Béarn
1308-1343
Graaf van Foix
Periode 1315-1343
Voorganger Gaston I
Opvolger Gaston III
Burggraaf van Béarn
Periode 1315-1343
Voorganger Gaston VIII
Opvolger Gaston X
Vader Gaston I van Foix-Béarn
Moeder Johanna van Artesië

Gaston II van Foix-Béarn (geboorteplaats onbekend, 1308 - Algeciras, 26 september 1343) was de oudste zoon van Gaston I van Foix-Béarn en van Johanna van Artesië. Hij volgde zijn vader op als graaf Gaston II van Foix en als burggraaf Gaston IX van Béarn en stond eerst onder de voogdij van zijn moeder. Deze werd echter uit haar ambt ontzet en in 1329 zelfs opgesloten door haar zoon.

In 1325 ging hij opnieuw de oorlog aan met de graven van Armagnac, die hem Béarn betwistten. Filips III van Navarra en paus Johannes XXII kwamen in 1329 tussen om een einde aan de gevechten te maken.

Hij was vazal van Frankrijk voor het graafschap Foix en vazal van Engeland voor het burggraafschap Béarn en Marsan, maar koos het Franse kamp in de Honderjarige oorlog. Gaston was ook actief in Spanje, aan de zijde van koning Jacob III van Mallorca tegen koning Peter IV van Aragon. Hij nam ook deel aan het beleg van Algeciras door de christelijke Spaanse troepen, maar sneuvelde daar op 26 september 1343.

Hij huwde in 1327 met Eleonora, dochter van graaf Bernard VI van Comminges. Uit dit huwelijk liet hij één zoon na, Gaston III (1331 † 1391), zijn opvolger. Hij liet ook verschillende natuurlijke kinderen na :

  • Arnold Willem(† 1391)
  • Bearnèse, gehuwd met Raymond Bernard II van Castelnau-Tursan,
  • Peter
  • Margaretha, gehuwd met Jan van Châteauverdun.