Karel IV van Frankrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karel IV
1294-1328
Charles IV le Bel.jpg
Koning van Frankrijk
Periode 1322-1328
Voorganger Filips V
Opvolger Filips VI
Koning van Navarra
Periode 1322-1328
Voorganger Filips II
Opvolger Johanna II
Vader Filips IV van Frankrijk
Moeder Johanna I van Navarra

Karel IV (Creil (Oise), 18 juni 1294 - Vincennes, 1 februari 1328), bijgenaamd de Schone (Fr.: Charles le Bel) was koning van Frankrijk en van Navarra (als Karel I) van 1322 tot aan zijn dood. Hij was de laatste rechtstreekse afstammeling van Hugo Capet.

Karel was de jongste zoon van Filips IV van Frankrijk. Hij huwde rond 1308 met Blanche van Bourgondië, dochter van graaf Otto IV van Bourgondië. Zij werd echter in 1314 samen met haar schoonzus Margaretha (de toenmalige koningin) van overspel beschuldigd (het zogenaamde "schandaal van de Tour de Nesle") en opgesloten in het château Gaillard in Les Andelys. Door een juridische spitsvondigheid werd het huwelijk van Karel en Blanche nietig verklaard en kon Blanche worden vrijgelaten. Ze trad binnen in de abdij van Maubuisson. Karel hertrouwde met Maria van Luxemburg maar zij schonk hem enkel een dochter. Na haar overlijden in 1324 huwde hij met Johanna van Evreux, maar ook deze kon hem geen zoon bezorgen.

Tijdens zijn weinig belangrijk bewind had hij vooral af te rekenen met de oppositie van de Franse adel en verleende hij steun aan zijn zuster Isabella, die in onmin leefde met haar gemaal, koning Eduard II van Engeland.

Lodewijk van Nevers, graaf van Vlaanderen deed een beroep op hem in de aanloop naar de Slag bij Kassel. Ook Adolf II van der Marck, prinsbisschop van Luik verwachtte van hem militaire steun in de conflicten met zijn onderdanen.

Karel was weliswaar driemaal getrouwd, maar liet geen mannelijke erfgenamen na. Er was nog hoop want in 1327 was zijn derde vrouw Johanna in verwachting. In afwachting van de geboorte eiste de Engelse koning Eduard III, de zoon van Karels zuster Isabella, de troon op. Toen bleek dat de nakomeling een dochter was steunden de vazallen de kandidatuur van een andere neef Filips, de zoon van zijn oom Karel van Valois, die dan ook koning werd. Op die manier kwam er een einde aan het bewind van het huis Capet. Dit was echter niet naar de zin van Eduard III, die via zijn moeder zijn rechten op de Franse kroon verdedigde. Dit conflict zou de Honderdjarige Oorlog veroorzaken.