Johanna II van Navarra

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johanna II van Navarra
1312-1349
Jana2Navarra hlava.jpg
Koningin van Navarra
Periode 1328-1349
Voorganger Karel I
Opvolger Karel II
Gravin van Angoulême
Periode 1328-1349
Opvolger Charles de la Cerda
Vader Lodewijk X van Frankrijk
Moeder Margaretha van Bourgondië

Johanna II van Navarra (28 januari 1312Château de Conflans, 6 oktober 1349) was de enige dochter van koning Lodewijk X van Frankrijk.

Haar broertje Jan, die na de dood van hun vader geboren werd, was vier dagen koning van Frankrijk tot hij stierf. Johanna werd dus in feite erfopvolgster. Maar in Frankrijk was de Salische Wet van kracht (die vrouwen op de troon uitsloot), en haar voogd, haar oom Filips zorgde er voor dat deze wet gehandhaafd bleef zodat hij, en vervolgens zijn jongere broer Karel koning van Frankrijk werden. Beiden hadden geen zoons en daarmee ontstond in 1328 de erfkwestie om de Franse kroon die tot de Honderdjarige Oorlog zou leiden. De Franse kroon ging naar een neef, maar de Engelse koning eiste ook de kroon op omdat hij de zoon van een zuster van Lodewijk X was. Als de Salische Wet niet van kracht zou zijn geweest, zou Johanna echter al in 1316 de betere papieren hebben gehad, zelfs als een nog jonge minderjarige.

In Navarra gold echter de Salische Wet niet. Zodoende kon ze in 1328 wel haar erfrechten op de troon in Navarra laten gelden en werd ze uitgeroepen tot koningin van Navarra. Johanna was op 18 juni 1318 getrouwd met een andere neef van haar vader Lodewijk X, namelijk hertog Filips van Evreux, die als koning-gemaal mee gekroond werd als Filips III.

Hun zoon, Karel II de Slechte erfde later de koningstitel van Navarra en was zich van zijn rechten op de Franse kroon maar al te bewust. Hij bezat ook uitgestrekte gebiedsdelen in Frankrijk onder andere vlak bij Parijs en trachtte de Lancasters tegen de Valois uit te spelen om zelf op de troon te komen.

Johanna en Filips hadden samen acht kinderen: