Margaretha van Provence

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Margaretha van Provence
1221-1295
Margaretha van Provence
Margaretha van Provence
Koningin-gemalin van Frankrijk
Periode 1234-1270
Voorganger Blanche van Castilië
Opvolger Isabella van Aragón
Vader Raymond Berengar V van Provence
Moeder Beatrix van Savoye
Blason pays fr FranceAncien.svgAragon Arms.svg
Vermoedelijk wapen als koningin van Frankrijk

Margaretha van Provence (Forcalquier, 1221 - Parijs, 20 december 1295) was de oudste dochter van Raymond Berengarius IV van Provence en van Beatrix van Savoye. Om de banden tussen Provence en Frankrijk aan te halen, huwde zij in 1234 met koning Lodewijk IX van Frankrijk. Het paar kreeg 11 kinderen:

  • Blanche (1240-1243)
  • Isabella (1242-1271), in 1258 gehuwd met Theobald II van Champagne, koning van Navarra,
  • Lodewijk (1244-1260)
  • Filips (1245-1285),
  • Jan (1248-1248),
  • Jan Tristan (1250-1270), graaf van Valois en van Nevers, in 1266 gehuwd met Yolande van Bourgondië (-1280),
  • Peter (1251-1284), graaf van Alençon en van Perche, in 1272 gehuwd met Johanna van Châtillon (1254-1291)
  • Blanche (1252-1320), in 1269 gehuwd met Ferdinand de la Cerda (1255?-1275), infant van Castilië,
  • Margaretha (1254-1271), in 1270 gehuwd met Jan I van Brabant (-1294),
  • Robert van Clermont (1256-1317)
  • Agnes (1260-1327), in 1279 gehuwd met Robert II van Bourgondië (-1305).

Zij volgde haar echtgenoot mee bij de Zevende Kruistocht naar Egypte, waar zij het leven schonk aan drie kinderen.