Filips van Orléans (1336-1375)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Filips van Orléans
1336-1375
Blason Philippe de France (1336-1375) duc d'Orléans.svg
Hertog van Orléans
Periode 1344-1375
Voorganger kroondomein
Opvolger naar het kroondomein
Graaf van Valois
Periode 1284-1325
Voorganger kroondomein
Opvolger naar het kroondomein
Vader Filips VI van Frankrijk
Moeder Johanna van Bourgondië

Filips van Orléans (Vincennes, 1 juli 1336 - Orléans, 1 september 1375) was een prins uit het regerende Franse koningshuis van Valois. Hij was de tweede zoon van Filips VI van Frankrijk en Johanna van Bourgondië.

Als apanage kreeg hij in 1344 van zijn vader het Hertogdom Orléans. Filips was ook hertog van Touraine, graaf van Beaumont en graaf van Valois. Hij voerde als wapen een schild "D'azur, semé de fleurs de lys d'or, au lambel componé d'argent et de gueules".[1] Het hertogdom Orléans was door zijn koninklijke vader in het leven geroepen als apanage van de tweede zoon van de Franse koning.[2]

Filips speelde een kwalijke rol in de eerste jaren van de Honderdjarige Oorlog. In de slag bij Poitiers liet hij met zijn troepen zijn broer Jan II van Frankrijk in de steek wat bijdroeg aan de verpletterende Franse nederlaag en de gevangenname van de Franse koning.[3]

Op 18 januari 1345 huwde hij prinses Blanche van Frankrijk (1328-1392), de postume dochter van Karel de Schone en Johanna van Évreux, maar zij kregen geen kinderen. Een bastaardzoon, Lodewijk van Orléans, werd geestelijke en stierf als bisschop van Poitiers in 1397 te Jeruzalem.

Bij zijn dood vervielen de bezittingen van de kinderloze hertog aan de Franse kroon.[4]

Literatuur[bewerken]

  • Barbara Tuchman, De waanzinnige veertiende eeuw, (originele titel: A Distant Mirror)
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (fr) Armonial de Gelre. Gezien op 15 december 2015.
  2. (fr) Theudericus Gezien op 15 december 2015.
  3. (en) Rickard, J. (28 January 2001), Battle of Poitiers, 19 September 1356 Gezien op 15 december 2014.
  4. (fr) Theudericus Gezien op 15 december 2015.