Poitiers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Poitiers
Gemeente in Frankrijk Vlag van Frankrijk
Armoirie Ville Poitiers.png
Poitiers
Poitiers
Situering
Regio Poitou-Charentes
Departement Vienne (86)
Arrondissement Poitiers
Kanton hoofdplaats van 7 kantons: Poitiers-1, Poitiers-2, Poitiers-3, Poitiers-4, Poitiers-5, Poitiers-6 en Poitiers-7
Coördinaten 46° 35′ NB, 0° 20′ OL
Algemeen
Oppervlakte 42,1 km²
Inwoners (1 jan. 2011) 87.906 (2.088 inw/km²)
Overig
Postcode 86000
INSEE-code 86194
Detailkaart
Poitiers
Poitiers
Locatie in Frankrijk Poitou-Charentes
Foto's
Poitiers hill.jpg
Portaal  Portaalicoon   Frankrijk

Poitiers is een stad en gemeente in het Franse departement Vienne (regio Poitou-Charentes) met 89.000 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Poitiers.

Stad en omgeving[bewerken]

Het centrum van Poitiers is gelegen op een heuvel tussen de samenvloeiing van de rivieren de Clain en de Boivre. De stad telt ca. 100.000 inwoners en is hoofdstad van het Vienne-departement en van de regio Poitou-Charentes.

De stad heeft een oud centrum, veel kerken en andere bezienswaardigheden, een universiteit en een (bescheiden) vliegveld. Er stoppen TGV's van de lijnen Parijs - Bordeaux en La Rochelle aan het station. Er is een aftakking naar Poitiers voorzien aan de verlenging van de LGV Atlantique. Verder ligt de stad aan de snelweg A10 tussen Parijs en Bordeaux.

Niet ver van Poitiers ligt het attractiepark Futuroscope.

Geschiedenis[bewerken]

Al voor de Romeinse invasie van Gallië werd op de plaats van Poitiers een nederzetting gebouwd, die uitgroeide tot de Romeinse stad Lemonum (of Limonum), waar thermen, een aquaduct en een van de grootste amfitheaters van Frankrijk werden gebouwd.

Mogelijk was het bij deze stad dat Karel Martel in 732 de Saracenen versloeg en daarmee hun opmars naar Noord-Europa tot staan bracht. Het was de hoofdstad van de Franse provincie Poitou en het werd een rijke stad, niet in de laatste plaats omdat het een verzamelpunt werd voor noordwest-Europa op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. Er verrezen schitterende romaanse kerken. Er kwam een einde aan de welvaart van Poitiers toen koning Filips Augustus zich in 1208 van de stad meester maakte. In de veertiende eeuw bestuurde Jean de Berry (bekend van de Très Riches Heures du Duc de Berry, verlucht door de gebroeders Van Limburg) de stad. Hij liet een belfort bouwen met een klok, die het vijfde openbare uurwerk was van Frankrijk.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog leden de Fransen in de slag bij Poitiers (1356) een zware nederlaag tegen de Engelsen.

Toen de Engelsen in 1418 Parijs innamen, vluchtte kroonprins Karel eerst naar Bourges en vervolgens naar Poitiers. De stad bloeide op; er werden molens gebouwd en er werd een universiteit gesticht.

Kerken[bewerken]

Notre-Dame la Grande[bewerken]

Notre-Dame la Grande

De kerk ‘Notre-Dame la Grande’ is door de harmonieuze verhoudingen en het volmaakte lijnenspel een prachtig voorbeeld van de romaanse bouwkunst. Boven het hoofdportaal en de arcaden aan weerszijden ervan zijn bas-reliëfs, die onder andere de geboorte van Christus, het kindje Jezus in bad, en Jozef in gebed verzonken weergeven. De booglijsten laten bijzonder mooi beeldhouwwerk zien, met planten en fabeldieren.

Het schip heeft een tongewelf en twee zijbeuken. Het beeld achter het hoofdaltaar dateert uit de 16e eeuw, en stelt ‘Notre Dame des Clefs’ voor: ‘Onze Lieve Vrouw van de sleutels’, ter herinnering aan het feit dat in 1202 nog juist voorkomen kon worden dat een verrader de sleutels van de stad aan de Engelsen overhandigde.

St. Porchaire[bewerken]

Van de elfde-eeuwse kerk St. Porchaire is alleen nog de westbouw over, met romaanse kapitelen. Op het rechterkapiteel zien we Daniël, die door een engel uit de leeuwenkuil wordt gered.

St. Hilaire le Grand[bewerken]

De kerk ‘St. Hilaire le Grand’ werd al in de 11e eeuw gebouwd voor de vele pelgrims op weg naar Santiago de Compostella. Hij bestond uit drie schepen met houten plafonds. In de 12e eeuw werd hij door brand verwoest. Om stenen gewelven te kunnen plaatsen werden de schepen smaller gemaakt. De oorspronkelijke zijbeuken werden in tweeën gedeeld; ook in het middenschip plaatste men zuilen; zo ontstond een kerk met zeven schepen, waarvan de gewelven doen denken aan een ets van Escher. De kapitelen zijn versierd met fraai romaans beeldhouwwerk; op een ervan zien we het sterfbed van de heilige Hilarius van Poitiers, die de streek in de 4e eeuw heeft gekerstend.

Baptisterium van Sint Johannes[bewerken]

Het Baptisterium van Sint Johannes werd gebouwd in 360 en is thans een museum.

Demografie[bewerken]

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

Grafiek inwonertal gemeente

Geboren[bewerken]

Overleden[bewerken]

Externe links[bewerken]