Filips VI van Frankrijk
| Filips VI | ||
| 1293-1350 | ||
| Koning van Frankrijk | ||
| Periode | 1328-1350 | |
| Voorganger | Karel IV | |
| Opvolger | Jan II | |
| Graaf van Anjou | ||
| Periode | 1325-1350 | |
| Voorganger | Karel III van Valois | |
| Opvolger | - | |
| Vader | Karel van Valois | |
| Moeder | Margaretha van Anjou | |
Filips VI van Valois (Frans: Philippe VI de Valois) (Fontainebleau, 1293 - Reims, 22 augustus 1350) was koning van Frankrijk van 1328 tot 1350. Hij was de zoon van Karel van Valois -deze op zijn beurt was de tweede zoon van Filips III- en de eerste Franse koning van het Huis Valois.
In 1328 stierf koning Karel IV van Frankrijk zonder een directe mannelijke troonopvolger. Filips was een van de twee troonpretendenten, samen met koning Eduard III van Engeland, wiens moeder, Isabella van Frankrijk, de zus van de vorige koning was. Hij kreeg de steun van de baronnen en kroonde zichzelf koning op 27 mei 1328 in Reims. Aanvankelijk bracht ook Eduard leenhulde voor zijn Franse bezittingen en erkende daarmee zijn opvolging. Toen Eduard echter met zijn eigen onderdanen in Aquitanië in conflict kwam, beriepen dezen zich op het parlement in Parijs. Karel zag daarin een mogelijkheid om Eduard van zijn gewesten vervallen te verklaren en Eduard antwoordde daarop door zich alsnog tot koning van Frankrijk uit te roepen. Hiermee brak een dynastiek conflict uit dat bekend staat als de Honderdjarige Oorlog.
In juli 1313 was Filips getrouwd met Johanna van Bourgondië, dochter van hertog Robert II van Bourgondië, die vaak het brein achter de troon genoemd werd. Het koppel kreeg verschillende kinderen:
- Jan II (26 april 1319 - 8 april 1364)
- Marie (1326 - 1333)
- Lodewijk (17 januari 1328 - 17 januari 1328)
- Lodewijk (8 juni 1330 - 23 juni 1330)
- Jan (1333 - 1333)
- Filips Hertog van Orléans (1336 - 1375)
- Jeanne (1337 - 1337)
Nadat Jeanne stierf in 1348 hertrouwde Filips VI op 11 januari 1350 met prinses Blanche van Navarra. Ze hadden een dochter: Jeanne (1351 - 1371).
De regeerperiode van Filips VI was doordrongen van crisissen, waarvan vele veroorzaakt werden door militaire verliezen. In 1348 doodde een pestepidemie een derde van de Franse bevolking. Het gebrek aan werkkrachten veroorzaakte een gigantische inflatie, waardoor het land alsmaar meer destabiliseerde. Bij zijn dood was Frankrijk een verdeeld land, verteerd door sociale onrusten.
Koning Filips VI stierf bij Nogent-le-Roi, Eure-et-Loir op 22 augustus 1350, en is samen met zijn vrouw, Blanche de Navarre (1330 - 1398), begraven in de Kathedraal van Saint-Denis. Hij werd opgevolgd door zijn zoon, Jan II van Frankrijk.
| Zie de categorie Philip VI of France van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |