Gaudium et Spes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
deel van de serie over
documenten van de
Heilige Stoel

constituties, encyclieken,
exhortaties en instructies

Wapen van de Heilige Stoel
op gezag van
de Heilige Stoel
Constituties

Sacrosanctum Concilium
Gaudium et Spes
Lumen Gentium

Encyclieken

Pius IX
Leo XIII
Pius X
Benedictus XV
Pius XI
Pius XII
Johannes XXIII
Paulus VI
Johannes Paulus II
Benedictus XVI
Franciscus

Instructies

Inter Oecumenici
Liturgiam Authenticam
Redemptionis Sacramentum

De pastorale constitutie Gaudium et spes (Latijn voor "Blijdschap en Hoop") over de Kerk in de wereld van vandaag is een document van het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965). Ze werd op het concilie zelf ontwikkeld en op 7 december 1965, de laatste zittingsdag van het concilie, uitgegeven. Zij is één van de vier constituties van het concilie en wordt door veel theologen als het belangrijkste conciliedocument beschouwd. In het document is de invloed van de encyclieken Mater et Magistra en Pacem in terris van paus Johannes XXIII merkbaar.

Aan het begin van het Tweede Vaticaans Concilie lagen er meer dan 70 ontwerpen voor conciliedocumenten gereed voor bespreking. In de vier zittingsperioden van het concilie werden deze teksten ingekort, samengevat of geschrapt. Men kwam niet aan bespreking van alle teksten toe.

Het bijzondere van de tekst van Gaudium et Spes is dat deze door inspanning van de concilievaders zelf tijdens het concilie tot stand gekomen is. Waar Pius XII in zijn encycliek Humani generis nog vooral op waarschuwende wijze de moderniteit had benaderd, wilden de concilievaders in dit document op meer positieve wijze de hedendaagse wereld tegemoet treden. Illustratief is dat betreffende de anticonceptie de kerkvaders schreven dat 'het bereiken van een edelmoedige doch verantwoorde vruchtbaarheid' een zaak is tussen de echtelieden en God. Het Vaticaan steunde hierbij sterk op de conclusies van het eerste congres van Katholieke Dokters, gehouden op Malta in 1964.[1][2]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Op dit congres was de Belgische gynaecoloog Ferdinand Peeters een opgemerkt spreker. Hij toonde aan dat zijn anticonceptiepil de menstruatiecyclus perfect kon regelen waardoor de periodieke onthouding veel efficiënter kon worden toegepast. Bron: van den Broeck, Karel, De echte vader van de pil, Uitgeverij De Bezige Bij, 2014, ISBN 9789085426264
  2. Cultuur & Historie in het Nieuws (Deel 4)- forum.fok.nl, 2/3/2010. [1]