Geoduck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Geoduck
Geoduck
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Mollusca (Weekdieren)
Klasse: Bivalvia (Tweekleppigen)
Orde: Myoida
Familie: Hiatellidae
Geslacht: Panopea
Soort
Panopea generosa
Conrad, 1849
Geoduck
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De geoduck (Panopea generosa) is een in zee levend tweekleppig schelpdier. In het Nederlands wordt hij ook zwanenhalsmossel genoemd terwijl "zeepiemel" als bijnaam bekend is.

De schelp is grijskleurig. Het meest opvallende kenmerk van de soort is de lange sifo (soort buis) die tussen de beide schelpen uitsteekt. Deze wordt gebruikt voor zowel opname van voedsel (plankton) als afvoer van afvalstoffen. Het dier kan met uitgestrekte sifo ongeveer een meter lang worden. De "huid" van de sifo is lichtbruin gerimpeld, vooral als de sifo ingetrokken is.

De dieren kunnen gemiddeld zo'n 146 jaar oud worden. Daarmee behoort de geoduck tot de langstlevende diersoorten. De dieren leven diep ingegraven in zand wat de lange sifo verklaarbaar maakt. Deze levenswijze verklaart ook zijn naam, een verbastering van gʷídəq (spreek uit: goe-wie-duk), wat zoveel betekent als "graaft diep".

De soort komt voor in de Grote Oceaan langs de kust van het noorden van de Verenigde Staten en Canada. Natuurlijke vijanden zijn zeeotters, zeesterren, enkele kleine haaiensoorten en de mens. Dit schelpdier wordt als zeevrucht gegeten[1] en wordt vooral in China als een delicatesse beschouwd.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Kok bereidt een Geoduck