Zeeotter

Zeeotter; IUCN-status: Bedreigd (2008)
	Taxonomische indeling
Rijk:	Animalia (Dieren)
Stam:	Chordata (Chordadieren)
Klasse:	Mammalia (Zoogdieren)
Orde:	Carnivora (Roofdieren)
Familie:	Mustelidae (Marterachtigen)
Geslacht:	Enhydra; Fleming, 1822
	Soort
	Enhydra lutris; (Linnaeus, 1758)
	Afbeeldingen Zeeotter op Wikimedia Commons
	Zeeotter op Wikispecies
Portaal	Biologie; Zoogdieren

De zeeotter (Enhydra lutris) is een soort van de familie marterachtigen (Mustelidae). In het Russische Verre Oosten wordt hij traditioneel ook wel 'Kamtsjatka-bever' genoemd.

Leefwijze [bewerken]

Hij was bijna uitgestorven door overbejaging, maar inmiddels (2003) is hij weer vrij talrijk aan de kust te zien. De zeeotter is vooral dol op schaaldieren (Abalone) die ook bij de mens goed in de smaak liggen. Ook krabben, zeeëgels, oesters, zeeoren en andere schelpdieren staan op zijn menu. Het bijzondere is dat hij gebruikmaakt van een steen om zijn prooi open te maken. Hij legt die op zijn buik en slaat dan de schelp erop stuk. De otter heeft onder zijn oksel ook een soort zakjes waarin hij zijn overtollig voedsel bewaart.

Zeeotters vertoeven steeds langs de kust en gaan nooit de volle zee in. Om te vermijden dat een zeeotter wegdrijft naar zee tijdens het eten, rolt hij zich in bruinwier.

Verspreiding [bewerken]

Deze soort komt voor aan de noordwestkust van Noord-Amerika en de noordoostkust van Azië.

Ondersoorten [bewerken]

Er bestaan 3 erkende ondersoorten, die variëren qua lichaamslengte en qua opbouw van skelet en gebit.

Enhydra lutris lutris (Linnaeus, 1758) of de gewone zeeotter.

Nog een andere naam voor deze ondersoort is de Aziatische zeeotter; het is de grootste van de 3 ondersoorten met korte neusbeentjes.

Enhydra lutris nereis (Merriam, 1904) of de zuidelijke zeeotter.

Dit type leeft langs de kust van Californië tot Alaska, en zo verder langs de voormalige Russische kust tot aan het noordelijke puntje van Japan. Deze soort heeft een kleinere schedel dan de gewone zeeotter en heeft kleine tanden.

Enhydra lutris kenyoni (Wilson, 1991) of de Alaskazeeotter, soms ook noordelijke zeeotter.

Een zeeotter in Morro Bay, Californië
De verspreiding van de verschillende ondersoorten
Zeeotters lijken op land veel logger dan op zee dankzij z'n zeer dikke pels.
Een volwassen zeeotter
Om te vermijden dat een paartje, tijdens het slapen, van elkaar wegdrijft, kunnen zeeotters elkaars pootje 'vasthouden'.
Tijdens het paren bijt het mannetje vaak in de neus van het vrouwtje, met bloedige wonden als gevolg.
Een moeder drijft met een jong op haar borst. Georg Steller schreef: "They embrace their young with an affection that is scarcely credible".
Zeeotter aan het drijven in Morro Bay, Californië.