Geotextiel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Geotextielen zijn doorlaatbare textielen die gebruikt worden in combinatie met grond, in water- en wegenbouwkundige toepassingen. De geotextielen kunnen volgens de wijze van fabricage onderverdeeld worden in geweven, niet-geweven en gebreid textiel. De materialen die meestal gebruikt worden om geotextielen te vervaardigen, zijn polypropyleen en polyester, maar ook andere kunststoffen zoals polyethyleen, nylon en glasvezel zijn bruikbaar. Soms wordt er ook jute, hennep of kokos gebruikt, maar deze materialen worden enkel toegepast in situaties waar het gewenst is dat de materialen biologisch afbreekbaar zijn.

Functies[bewerken]

Doordat de textielen waterdoorlaatbaar zijn, kunnen ze perfect gebruikt worden als filter-, drainage- of scheidingsmateriaal. Omdat ze ook een zekere sterkte hebben en krachten kunnen opvangen, kunnen ze ook als beschermings-, verpakkings- of versterkingslaag gebruikt worden. De functies zijn afhankelijk van het type textiel. Vaak worden de materialen ontworpen voor een bepaald doel en zal er zo nadruk worden gelegd op een of meerdere van deze functies.