Waterbouwkunde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Waterbouwkunde is, naast wegenbouwkunde, onderdeel van de civiele techniek. Deze toegepaste wetenschap richt zich op het ontwerp en beheer van waterbouwkundige werken voor algemeen nut.

Niet alleen worden de dwarssectie en het langsprofiel van kanalen en gekanaliseerde rivieren en stromen ontworpen, ook de kunstwerken die ermee te maken hebben worden ontworpen: vaste en regelbare stuwen, grote en kleine sluizen, duikers, scheepsliften, dijken, waterkeringen. Daarnaast worden ook rioleringen, waterzuiveringsinstallaties en de bijhorende pompinstallaties gebouwd. Ook de havens met bijhorende staketsels, dokken, aanlegsteigers en kades behoren tot de waterbouwkunde. Waterbouwkunde legt zich verder toe op kustverdedigingswerken, stromingsregimes van rivieren beïnvloeden en waterbeheer.

Baggeren en opspuiten en het oprichten van booreilanden zijn eveneens activiteiten binnen de waterbouwkunde, maar dit werkgebied verschuift naar de offshoretechniek.

Zie ook[bewerken]