Gertrudis van Helfta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gertrudis van Helfta

De heilige Gertrudis van Helfta, bijg. Gertrudis de Grote, (Eisleben, 6 januari 1256 - Helfta, 17 november 1302) was een Duits geestelijke.

Leven en werk[bewerken]

Gertrudis werd grootgebracht in de abdij van de benedictijnen (of cisterciënzers) van Helfta bij Eisleben sinds haar 5de. Zij was een briljant studente en een zeer vriendelijke persoon. Toen zij 26 jaar was, wilde zij de filosofie de rug toekeren, maar Christus hield haar tegen en van toen af bestudeerde zij de Bijbel en de werken van de kerkvaders. Zij kreeg vele visioenen en mystieke bevelen, die de basis vormden voor haar geschriften. Zij hielp mede de verering van het Heilig Hart te verspreiden. Haar werken werden bekend door de H. Theresia van Ávila en de H. Franciscus van Sales.

Verering[bewerken]

Haar feestdag is op 16 november (voorheen 15 november) en op 17 november in Duitsland. Haar feestdag werd door paus Clemens XII uitgeroepen tot algemene feestdag in 1677. Zij is de patroonheilige van de nonnen, van de reizigers en van West-Indië.

Externe link[bewerken]