Glenn Miller

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Glenn Miller als majoor bij het US Army Air Corps

Alton Glenn Miller (Clarinda (Iowa), 1 maart 1904 – ongeval boven Het Kanaal, 15 december 1944) was een Amerikaanse jazztrombonist, bigbandleider en arrangeur toen de swing populair was.

Levensloop[bewerken]

Miller werd beroepsmusicus tijdens de jaren twintig en speelde onder meer bij de orkesten van Ben Pollack, Red Nicholls en Smith Ballew. In 1933 werd hij muzikaal leider en arrangeur van het Dorsey Brothers orkest dat hij, moe van de vele ruzies tussen de broers, in 1934 verliet. Voor Ray Noble, een bekende Engelse orkestleider die zijn carrière in de VS voortzette, stelde hij een orkest samen dat enige tijd zeer populair was. Inmiddels overtuigd van zijn kwaliteiten als leider, organisator en arrangeur wilde Miller een eigen band. Eind 1936 verliet hij Noble, freelancete als arrangeur (o.a. voor Bob Crosby en Glen Grays Casa Loma Orchestra) en richtte in 1937 zijn eigen orkest op, met in de gelederen een aantal bekende musici (o.a. Charlie Spivak, Irving Fazola en Sterling Bose). Doordat succes uitbleef ontbond hij de band op oudejaarsdag 1937.

Begin 1938 probeerde Miller het opnieuw, ditmaal met allemaal jonge, onbekende musici. Na een jaar van wisselend succes sloeg de band begin 1939 opeens aan. Hij realiseerde zich dat, door het benadrukken van de door hem ontdekte typische sound (gevormd door het samenspel van een klarinet en een tenor-saxofoon die de melodielijn spelen en de drie overige saxen die harmoniseren), zijn band een onmiddellijke herkenbaarheid kreeg. Door deze sound te koppelen aan een uitgekiende mix van populaire liedjes, snelle, virtuoze bigband nummers en medleys van oude en nieuwe nummers ("something old, something new, something borrowed and something blue") was Millers band tussen 1940 en 1942 het meest populaire dansorkest van de VS.

Zijn bekendste compositie is Moonlight Serenade. Andere zeer bekende hits zijn: Chattanooga Choo Choo, Pennsylvania 6-5000, A String of Pearls, Tuxedo Junction en In the Mood. De zang werd verzorgd door onder meer Tex Beneke (tevens saxofonist), Ray Eberle, Marion Hutton, Paula Kelly en de vocal harmony-groep The Modernaires.

In 1942 nam Glenn Miller dienst bij de United States Army en werd tot kapitein benoemd. Hij werd orkestleider van de Army Air Force Band met als taak optredens te verzorgen voor de Amerikanen die overzee vochten in de geallieerde strijdkrachten.

Dood[bewerken]

Een UC-64 Norsemann zoals die waarmee Miller vloog tijdens de vermissing

Op 15 december 1944 zou hij van Engeland naar Parijs vliegen, maar hij kwam daar nooit aan. Officieel was het toestel in zeer slecht weer terechtgekomen en neergestort in Het Kanaal. Aangezien zijn lichaam en het wrak van het vliegtuig niet werden teruggevonden gaf zijn dood aanleiding tot speculaties.

Een bewijs voor een andere dan de officiële doodsoorzaak zou kunnen worden gevonden in de verklaring die bommenwerperpiloten aflegden. Op de dag dat Glenn Miller verdween zagen zij eenzelfde type vliegtuig onder zich vliegen op het ogenblik dat zij boven het Kanaal hun bommen dropten na een afgebroken missie.

Een aantekening in een notitieboekje van de toen 17-jarige vliegtuigspotter Richard Anderton werpt ander licht op de vliegtuigcrash.Hij spotte op 15 december 1944 een Norseman ten oosten en ten westen van Londen.Volgens deze gegevens bevond het vliegtuig zich ver verwijderd van de zone boven zee waar vliegtuigen hun overbodige bommen konden lossen en vloog het ook niet in de richting van dit gebied. Richard Anderton, die in 1982 overleed, maakt het aannemelijk dat het vliegtuig van Miller neergestort is als gevolg van een fout van de piloot of een mechanisch mankement, zoals ook de officiële verklaring toentertijd was.

Film[bewerken]

Millers geromantiseerde levensverhaal werd in 1954 door regisseur Antony Mann weergegeven in de speelfilm The Glenn Miller Story met in de hoofdrol James Stewart.

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
In the mood 455 1034 1874 1018 600 1393 1284 846 1299 1013 1658 1807 1705 1893 1929 -
Moonlight serenade - - - - - - - 1521 1883 - - - - - - -

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]