Guillaume-Benjamin Duchenne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Guillaume-Benjamin Duchenne en assistent roepen met elektrostimulatie een uitdrukking van angst op bij een proefpersoon
Stimulatie van een uitdrukking van verbazing
Stimulatie van een profiel

Guillaume Benjamin Amand Duchenne (Boulogne, 17 september 1806Parijs, 15 september 1875) was een Frans neuroloog en fotograaf.

Loopbaan[bewerken]

Duchenne volgde zijn schoolopleiding in Dowaai en studeerde geneeskunde in Parijs, voordat hij in 1831 naar zijn geboortestad terugkeerde om zijn praktijk uit te oefenen. Hij begon aldaar elektriciteit als vorm van therapie uit te proberen op visserslui, een techniek die hij zijn verdere leven bleef gebruiken en waarmee hij zich de reputatie verwierf als vader van elektrotherapie. In 1842 keerde hij naar Parijs terug, waar hij de rest van zijn leven besteedde aan het verfijnen van klinische toepassingen en onderzoek naar spierziektes. Door middel van elektrische stimulatie wist hij ook bepaalde gelaatsexpressies in zijn proefpersonen op te roepen. Hij ontdekte daarbij dat een uitdrukking van ‘echte’ blijdschap niet alleen afhing van de spieren die de mondhoeken doen bewegen (de musculus zygomaticus major), maar ook van de spieren rondom de ogen (de orbicularis oculi). De spontane glimlach wordt te zijner ere nog steeds Duchenne glimlach genoemd[1]. Hij ontdekte ook de spierziekte die bekendstaat als ziekte van Duchenne.

Duchenne hield zich als arts bezig met onder andere:

Belangrijkste publicaties[bewerken]

  • Essai sur la brûlure (1833)
  • De l'Électrisation localisée et de son application à la physiologie, à la pathologie et à la thérapeutique (1855)
  • Mécanisme de la physionomie humaine, ou Analyse électro-physiologique de l'expression des passions applicable à la pratique des arts plastiques (1862)
  • Physiologie des mouvements démontrée à l'aide de l'expérimentation électrique et de l'observation clinique, et applicable à l'étude des paralysies et des déformations (1867)

Zie ook[bewerken]

Duchenne gebruikte ook de pas ontdekte techniek van fotografie om de elektrisch opgewekte gelaatsuitdrukkingen van zijn proefpersonen vast te leggen, maar kon daarmee niet de actuele spierbewegingen registreren (later elektromyografie genoemd), een feit waarover hij zich beklaagde in zijn artikelen.

De Nederlandse uitvoerende kunstenaar en onderzoeker Arthur Elsenaar gebruikt moderne digitale technieken om op afstand de gelaatsexpressies van levende proefpersonen te manipuleren.

Externe link[bewerken]

Portal.svg Portaal Geneeskunde
Portal.svg Portaal Biologie
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Ekman, P., Davidson, R. J., & Friesen, W. V. (1990). The Duchenne smile: emotional expression and brain physiology. II. Journal of personality and social psychology, 58 (2), 342-353.