Gustav Albrecht zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gustav Albrecht zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg
Geboren 28 februari 1907
Bad Berleburg, Duitse Keizerrijk
Overleden 24 juni 1944 (vermist), 29 november 1969 (doodverklaard)
Orsja, Wit-Rusland (vermist)
Land/partij Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel Balkenkreuz.svg Heer (Wehrmacht)
Dienstjaren  ?–1945
Rang Collar tabs of Offiziere of the Heer.svg Hauptmann Epaulette.jpg Rittmeister
Eenheid 23. Panzer-Division (Wehrmacht)
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Kruis voor Oorlogsverdienste
Duitse Kruis (Postuum)

Gustav Albrecht Alfred Franz Friedrich Otto Emil Ernst Prinz zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg (Bad Berleburg, 28 februari 1907 – vermist sinds 24 juni 1944, wettelijk doodverklaard op 29 november 1969) was een Duitse prins en van 1925 tot 1944 hoofd van het huis Sayn-Wittgenstein-Berleburg.

Hij was de oudste zoon van prins Richard zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg en prinses Madeleine zu Löwenstein-Wertheim-Freudenberg.

Hij trouwde op 26 januari 1934 met de Zweedse gravin Margareta Fouché d'Otrante (1909-2005). Het paar kreeg vijf kinderen:

In de Tweede Wereldoorlog diende hij in het Duitse leger en was hij een hogere Nazi-officier met de rang en titel van "Rittmeister".[1] Op 24 juni 1944 raakte hij, tijdens een oorlogsactie, vermist bij de Wit-Russische plaats Orsja. Hij kreeg op 18 augustus 1944 postuum het Duitse Kruis in zilver voor zijn inzet voor het leger.[2] Ook kreeg hij op een onbekende datum het, in 1939 door Adolf Hitler ingestelde, Kruis voor Oorlogsverdienste der Ie Klasse met zwaarden.[3]

De familie liet hem doodverklaren op 29 november 1969, kort na de geboorte op 12 januari van datzelfde jaar van zijn kleinzoon Gustav.

Decoraties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties