Halve toon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een halve toon of halftoon is de kleinste van alle intervallen 'toegelaten' in de moderne, westerse muziek. Het wordt gedefinieerd als het interval tussen twee aangrenzende noten in een chromatische toonladder (bijvoorbeeld van C tot C♯). Dit betekent dat de grootte ongeveer gelijk is aan 100 cent, een twaalfde van een octaaf.

Halve tonen doen zich voor tussen de noten vertegenwoordigd door een witte toets van de piano en de zwarte toets direct daarboven of daaronder.

Een kleine secunde als interval is één halve toon. Een grote secunde bestaat uit twee halve tonen, dus een hele toon.