Hangman's fracture

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Hangman's fracture
Röntgenfoto van de halswervelkolom met een hangman's fracture, hier ontstaan door een ongeval. Links zonder, rechts met annotatie. Duidelijk is te zien dat C2 (rode markering) naar voren is verschoven t.o.v. C3 (blauwe markering).
Röntgenfoto van de halswervelkolom met een hangman's fracture, hier ontstaan door een ongeval. Links zonder, rechts met annotatie. Duidelijk is te zien dat C2 (rode markering) naar voren is verschoven t.o.v. C3 (blauwe markering).
Coderingen
ICD-10 S12.1
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Een hangman's fracture is een fractuur (breuk) van de nekwervels die typisch is bij een verhanging of ophanging die nagenoeg altijd tot de dood leidt.

Wanneer iemand wordt opgehangen en daarbij een val maakt zal deze persoon door de plotse krachtsinwerking op de bovenste halswervels een extreme kracht op de dens van de axis (C2) krijgen, met als gevolg een breuk waarbij ook het ruggenmerg op een hoog niveau ernstig beschadigd wordt en daarmee de dood intreedt. Door het letsel treedt onmiddellijk een verlamming van het gehele lichaam inclusief de ademhalingsspieren op, zodat de veroordeelde niet meer kan spartelen en niet meer kan ademen. Soms kan deze breuk overigens ook optreden bij ongevallen in het verkeer of in de sport, al is dit vrij zeldzaam.

De breuk wordt veroorzaakt door een hyperextensie meestal gepaard gaande met een grote trekkracht langs de lengte-as, die op het hoofd wordt uitgeoefend ten opzichte van het lichaam. Normaal gezien zal deze breuk optreden bij ophanging, wanneer de knoop onder de kin van de veroordeelde werd geplaatst. Wanneer de veroordeelde valt, geraakt het hoofd in een zware hyperextensie door het lichaamsgewicht, krachtig genoeg om een breuk te veroorzaken.

Bij ophanging in geval van zelfmoord is dood door verstikking (obstructie van halsaders, slagaders en luchtpijp) de meest voorkomende doodsoorzaak. Door de (te) korte valhoogte heeft het lichaam onvoldoende snelheid om de nekwervel te breken. Bij een te lange valhoogte bestaat de kans op onthoofding doordat het lichaam te veel snelheid krijgt.