Hans Magnus Enzensberger

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hans Magnus Enzensberger in Polen

Hans Magnus Enzensberger (Kaufbeuren, 11 november 1929) is een Duits schrijver, dichter, vertaler en redacteur, woonachtig te München. Hij schreef ook onder het pseudoniem Andreas Thalmayr.

Biografie[bewerken]

Enzensberger, geboren in 1929 in Kaufbeuren, is een van de laatste intellectuelen die het Derde Rijk nog zelf hebben meegemaakt. In 1931 verhuisde de familie Enzensberger naar Neurenberg, de geboorteplaats van het nationaalsocialisme. Hun buurman was Julius Streicher, de oprichter en uitgever van Der Stürmer. Hans Magnus sloot zich in zijn tienerjaren aan bij de Hitlerjugend, maar werd al snel weggestuurd. Volgens eigen zeggen kwam dit doordat hij niet in het gareel kon blijven.[1]

Enzensberger studeerde literatuur en filosofie aan de universiteiten van Erlangen, Freiburg, Hamburg en aan de Sorbonne in Parijs. In 1955 doctoreerde hij op een thesis over de poëzie van Clemens Brentano. Tot 1957 werkte hij als radioredacteur in Stuttgart. Hij nam deel aan verschillende bijeenkomsten van de literaire beweging Gruppe 47. Van 1965 tot 1975 was hij redacteur van het tijdschrift Kursbuch. Sinds 1985 is hij redacteur van de prestigieuze bibliofiele boekenreeks Die Andere Bibliothek, uitgegeven in Frankfurt. Momenteel omvat de reeks bijna 250 titels. Enzensberger is ook de oprichter van het maandblad TransAtlantik. Zijn werk werd in meer dan 40 talen vertaald.

Werk[bewerken]

Hoewel hij in de eerste plaats een dichter en essayist is, was hij ook actief in het theater, film, opera, radiodrama, reportages en vertalingen. Hij schreef romans en diverse boeken voor kinderen zoals Telduivel. Telduivel gaat over een jongen Robert genaamd, die twaalf nachten lang droomt over een duivel die hem elementaire wiskunde bijbrengt. Hij is co-auteur van een boek voor Duits als vreemde taal (Die Suche). Hij heeft een machine uitgevonden die automatisch gedichten samenstelt en hij heeft meegeholpen aan de bouw ervan. Het werd gebruikt tijdens het Wereldkampioenschap voetbal in 2006 om commentaar te geven bij de wedstrijden.

Onderscheidingen[bewerken]

  • 1963 Georg-Büchner-Preis;
  • 1985 Heinrich-Böll-Preis;
  • 1993 Erich-Maria-Remarque-Friedenspreis;
  • 1998 Heinrich-Heine-Preis;
  • 2002 Prince of Asturias Communications and Humanities award;
  • 2009 Griffin Poetry Prize Lifetime Recognition Award
  • 2009 Sonningprisen – toegekend voor het "Bewonderenswaardig werk ten behoeve van de Europese Cultuur".

Bibliografie[bewerken]

  • Verteidigung der Wölfe, poëzie, 1957
  • Politik und Verbrechen, essays, 1964
  • Bartolomé de las Casas: Kurzgefaßter Bericht von der Verwüstung der Westindischen Länder (als mede-samensteller), 1966-2006
  • Deutschland, Deutschland unter anderm. Äußerungen zur Politik, 1967
  • Einzelheiten I. Bewußtseins-Industrie, 1969
  • Das Verhör von Habana, proza, 1970
  • Constituents of a Theory of the Media, 1971
  • Der kurze Sommer der Anarchie. Buenaventura Durrutis Leben und Tod, proza, 1972
  • Gespräche mit Marx und Engels, 1970
  • Palaver. Politische Überlegungen, essays, 1974
  • Mausoleum. 37 Balladen aus der Geschichte des Fortschritts, poëzie, 1975
  • Der Untergang der Titanic, versepos, 1978
  • Politische Brosamen, essays, 1982
  • Ach, Europa! Wahrnehmungen aus sieben Ländern, proza, 1987
  • Zukunftsmusik, poëzie, 1991
  • Die Tochter der Luft, drama, 1992
  • Die Große Wanderung, essays, 1992
  • Zickzack, brieven, 1997
  • Der Zahlenteufel, pedagogische roman,1998
  • Wo warst du, Robert?, roman, 1998
  • Zickzack, brieven, 2000
  • Schreckens Männer, Versuch über den radikalen Verlierer, 2006
  • Sanftes Monster Brüssel oder Die Entmündigung Europas. Suhrkamp, 2011

Bronnen[bewerken]

Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. A life in writing: Hans Magnus Enzensberger, interview in The Guardian.