Hans Rosling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rosling in het Zweedse paviljoen van Expo 2010

Hans Rosling (Uppsala, 27 juli 1948)[1] is een Zweeds arts en professor Internationale Gezondheid aan het Karolinska-instituut en directeur van de Gapminder Foundation, die de trendalyzer-software heeft ontwikkeld.

Van 1967 tot 1974 studeerde hij statistiek en geneeskunde aan de universiteit van Uppsala. In 1972 studeerde hij openbare gezondheidszorg aan St John's Medical College in Bangalore. Hij verkreeg zijn licentie als arts in 1976 en was van 1979 tot 1981 District Medical Officer in Nacala, in het Noorden van Mozambique.

Research[bewerken]

Op 21 August 1981 ontdekte Rosling dat een verlammende ziekte was uitgebroken, die in 1938 was beschreven als konzo [2]. Het onderzoek dat daarop volgde, leverde hem in 1986 een doctorstitel aan de universiteit van Uppsala op. Twee decennia lang bestudeerde hij uitbraken van deze ziekte in afgelegen, ondervoede landelijke gebieden in Afrika, waar het dieet werd gedomineerd door slecht bereide cassave, wat leidde tot een combinatie van ondervoeding en hoge cyanide-inname. Hij was promotor van meer dan tien doctoraatsstudenten. [3]

Ander werk[bewerken]

Het onderzoek van Rosling ging daarnaast over andere verbanden tussen economische ontwikkeling, landbouw, armoede en gezondheid in Afrika, Azië en Latijns-Amerika. Hij was adviseur van de WHO, UNICEF en verschillende hulporganisaties. In 1993 was hij één van de grondleggers van Artsen zonder Grenzen in Zweden. Aan het Karolinska Institutet was hij het hoofd van de Divisie Internationale Gezondheid (IHCAR) van 2001 tot 2007. Als voorzitter van het Karolinska International Research and Training Committee (1998—2004) zette hij samenwerkingsverbanden voor gezondheidsonderzoek op met universiteiten in Azië, Afrika, het Midden-Oosten en Latijns-Amerika. Hij richtte nieuwe cursussen over Wereldgezondheid in en was mede-auteur van een handboek over Wereldgezondheid, dat een wereldvisie gebaseerd op feiten voorstaat.

Gapminder[bewerken]

Rosling stichtte de Gapminder Foundation samen met zijn zoon Ola Rosling en zijn schoondochter Anna Rosling Rönnlund. Gapminder ontwikkelde de Trendalyzer-software die internationale statistieken omzet in bewegende, interactieve en onderhoudende grafieken. Het doel is de promotie van een wereldvisie gebaseerd op feiten, door verhoogd gebruik en begrip van gratis toegankelijke openbare statistieken. Zijn lezingen aan de hand van Gapminder-visualisaties vielen in de prijzen doordat ze grappig en toch doodernstig zijn. De interactieve animaties zijn vrij beschikbaar op de website van de stichting. Op 16 maart 2007 verwierf Google de Trendalyzer-software, met de bedoeling om ze te versterken en gratis ter beschikking te stellen voor openbare statistieken. In 2008 stelde Google een Motion Chart Google Gadget ter beschikking, en in 2009 de Public Data Explorer. [4]

Rosling is daarnaast ook degenslikker, zoals hij demonstreerde aan het einde van zijn tweede lezing op de TED-conferentie.[5]

In 2009 werd hij door Foreign Policy Magazine uitgeroepen tot één van de 100 vooraanstaande denkers van de wereld. [6]

Selecte biografie[bewerken]

  • Lindstrand A, Bergtröm S, Rosling H, Rubensson B, Stenson B, Tylleskär T (2006). Global Health. An introductory textbook Lund: Studentlitteratur ISBN 978-91-44-02198-0

Externe links[bewerken]

Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Hans Rosling.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Hans Rosling: Asia's rise -- how and when. TED Conferences (November 2009) Geraadpleegd op 6 December 2009
  2. Trolli, G (1938). Paraplégie spastique épidémique,'Konzo'des indigènes du Kwango (Brussels)​.
  3. Howlett, W. P., G. R. Brubaker, N. Mlingi and H. Rosling (1990). Konzo, an epidemic upper motor neuron disease studied in Tanzania. Brain 113 (1): 223–235 (Oxford University Press: Oxford)​.
  4. Public data explorer. Google (April 2010) Geraadpleegd op 16 May 2010
  5. Hans Rosling's new insights on poverty. TED Conferences (March 2007) Geraadpleegd op 6 December 2009
  6. Top 100 Global Thinkers 2009. Foreign Policy (December 2009) Geraadpleegd op 16 May 2010