Hebe (geslacht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hebe
Hebe speciosa, syn. Veronica speciosa
Hebe speciosa, syn. Veronica speciosa
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Lamiiden
Orde: Lamiales
Familie: Plantaginaceae (Weegbreefamilie)
Geslacht
Hebe
Comm. ex Juss. (1789)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Hebe is een plantengeslacht dat in Nieuw-Zeeland, Rapa in Frans-Polynesië, de Falklandeilanden, en Zuid-Amerika in het wild voorkomt. Het geslacht omvat ongeveer 90 soorten en is het grootste plantengeslacht van Nieuw-Zeeland. Behalve H. rapensis (die alleen in Rapa inheems is), komen alle soorten voor in Nieuw-Zeeland. Twee soorten, H. salicifolia en H. elliptica, zijn verspreid tot in Zuid-Amerika. Het geslacht is genoemd naar de Griekse godin van de jeugd, Hebe. Er zijn verscheidene classificaties voor het geslacht, en verscheidene botanici voegen Hebe samen met de verwante Australische geslachten Chionohebe, Derwentia, Detzneria, Parahebe, Heliohebe en Leonohebe, in het grotere geslacht Veronica.

Hebes hebben vier tegenoverstaande rijen bladeren, die paarsgewijze gekruist staan. De plant is eenhuizig, de bloemkroon heeft meestal vier ongelijke bladeren, de bloem heeft twee meeldraden en een lange stijl. De bloemen zijn gerangschikt in trossen. Identificatie van de Hebesoorten is moeilijk, vooral als de planten niet in bloei staan. De planten variëren in grootte van dwergstruiken tot kleine bomen tot 7 meter hoog, en zijn verspreid van kustgebieden tot alpiene ecosystemen. Grootbladige soorten komen gewoonlijk meer voor in kustgebieden, als struiken in laagland, en aan bosranden. Op grotere hoogten groeien soorten met kleiner blad, en in alpiene gebieden vindt men soorten met dikke schubachtige bladeren.

Hebes worden veel in tuinen en openbare parken aangeplant, aangezien de bloemen veel door vlinders bezocht worden. Hebes gedijen op de meeste grondsoorten, en kunnen gemakkelijk vermeerderd worden door middel van zowel zaad als stekken. Wilde hybriden van Hebes komen weinig voor; er zijn echter veel gecultiveerde hybriden, zoals Hebe × franciscana.

Soorten[bewerken]

Er zijn ongeveer tussen de 90 en 100 soorten, hieronder een selectie:

Cultivatie[bewerken]

Hebes worden gewaardeerd in tuinen in zachte klimaten als groenblijvende heesters met decoratief (en zoms bont) blad. De bloemen, in tinten van blauw, paars, roze of wit, verschijnen gedurende de zomer en herfst. Vanwege hun tolerantie voor zout zijn Hebes bijzonder geschikt voor kustgebieden. De meeste soorten en cultivars zijn echter niet volledig winterhard, en gedijen niet goed in gebieden met lange vorstperioden. De meeste kruipende variëteiten zijn vrij winterhard, en kunnen als bodembedekkers worden gebruikt..[1] [2]

Bronnen en externe verwijzingen[bewerken]

  1. Wheeler, Chris & Valerie, Gardening with hebes, Guild of Master Craftsmen, United Kingdom, 2002, p. 160 ISBN 1861082916.
  2. Brickell, Christopher, The RHS encyclopedia of plants & flowers, Dorling Kindersley, United Kingdom, 2010, p. 744 ISBN 1405354232.