Hoge heerlijkheid
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een hoge heerlijkheid was in de Middeleeuwen een zelfstandig gebied met eigen wetten en rechtspraak. De landsheer bezat ook het recht om lijfstraffen uit te delen en zelfs het halsrecht, het recht om misdadigers ter dood te veroordelen en te laten executeren. Aan een hoge heerlijkheid waren daarnaast ook nog de rechten verbonden met betrekking tot jacht en visserij, het molenrecht en de benoeming van dragers van openbare ambten. Een belangrijke bron van inkomsten was het tiendrecht.
In de Nederlanden bevonden zich voor de vestiging van de Nederlandse eenheidsstaat talloze gebieden waar een heer de macht uitoefende. In de heerlijke baljuwschappen werden de baljuws (politiecommissarissen) direct door de lokale heer aangesteld.
