Onderzoeksinstituut voor Arbeid en Samenleving
Het HIVA-Onderzoeksinstituut voor Arbeid en Samenleving is een onderzoeksinstituut dat in 1974 samen werd opgericht door de Katholieke Universiteit Leuven en de christelijke arbeidersbeweging (ACV). Ward Leemans was daarbij de bezieler. Het was eigenlijk de opvolger van het HIA-IST (een interfacultair instituut van de toen nog niet gesplitste Leuvense universiteit) Hoger Instituut van de arbeid-Institut Supérieur du Travail. Initieel en tot eind 2009 het Hoger instituut voor de arbeid genoemd, een naam waarnaar het nog gehanteerde en gekende letterwoord HIVA nog refereert.
De doelstelling van het HIVA was aanvankelijk wetenschappelijk maar beleidsgericht onderzoek te verrichten over problemen van de arbeiders. Later werd die doelgroep verruimd naar kansarmen, risicogroepen, sociale organisaties en andere bewegingen in de samenleving.
Vier onderzoeksdomeinen komen aan bod:
- arbeid en organisatie
- onderwijs en arbeidsmarkt
- sociaal en economisch beleid
- duurzame ontwikkeling.
In elk onderzoeksdomein werkt een multidisciplinair team van hooggeschoolde (meestal universitaire) onderzoekers: sociologen, economen, juristen, pedagogen, ...
Het instituut geniet een nationale en internationale faam, en wordt geregeld door beleidsmakers (ministeries, ... ) en internationale organisaties (OESO, VN,..) met opdrachten belast. Ook aan het bekendmaken van de relevante onderzoeksresultaten wordt grote aandacht besteed. Een verdere ontwikkeling is:
- het verlenen van advies en expertise op maat, bijvoorbeeld voor specifieke organisaties, zoals vakbonden werkgeversorganisaties, onderwijsnetten, ...
- het verzorgen van opleiding en vorming voor praktijkmensen in het brede sociale veld.
Professor Leo Lagrou, sociaal-psycholoog, was jarenlang bezieler en directeur van het HIVA. Sedert zijn emeritaat (2004) werd Hubert Cossey directeur, inmiddels ook opgevolgd door Patrick Develtere.
