Hotlinken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hotlinken, hotlinking of inline linken is het gebruik van media van een webpagina op een website door hiernaar te linken vanuit een webpagina op een andere host. Het gaat hierbij meestal om afbeeldingen, maar ook het gebruik van geluid, video's en tekst is mogelijk. Hotlinken moet niet worden verward met dieplinken.

Hotlinken als ongewenst gebruik[bewerken]

De beheerder van een website kan hotlinking inzetten om het dataverkeer van zijn eigen host te beperken, aangezien het voor de bezoeker van de website niet direct duidelijk hoeft te zijn dat de media van een vreemde host afkomstig is. Naast de reducering van het dataverkeer wordt ook de locatie van de link opgeslagen.

De host waarop de media zich bevindt moet hierdoor echter zowel het dataverkeer van de eigen bezoekers verwerken als die van de bezoekers van de website die het hotlinken toepast. De verwijzende host "steelt" daarmee praktisch gezien overdragingscapaciteit van de vreemde host. Om die reden wordt in dergelijke gevallen ook wel gesproken van "diefstal van bandbreedte" of "leeching".

Juridisch gezien kan hotlinken onrechtmatig zijn. Bijvoorbeeld in Nederland werd Nieuw Rechts in 2004 door de rechtbank van Rotterdam veroordeeld voor het plaatsen van hotlinks naar drie foto's van een fotograaf op het eigen forum.[1] De rechter verklaarde hierbij dat hotlinken een vorm van herpublicatie van de foto's was en daarmee werd het auteursrecht geschonden. In 2007 oordeelde de kantonrechter van Haarlem dat het hotlinken naar een aantal foto's van kunstwerken van een andere website gold als het opnieuw openbaar maken van een auteursrechtelijk beschermd werk in een andere context.[2]

Hotlinken als vorm van dienstverlening[bewerken]

Sommige websites waar gebruikers zelf video's kunnen uploaden, zoals YouTube en Google Video, bieden expliciet de mogelijkheid tot hotlinken als onderdeel van hun dienstverlening. De massale verbreiding van ingebedde video op alle denkbare websites behoort hier tot het bedrijfsmodel; het nadeel van meer dataverkeer wordt daarbij door de aanbieder op de koop toe genomen. Deze dienstverleners kunnen verdienen aan de informatie over wie wanneer vanaf welke website welke video bekijkt. Daar de gebruiker van de website niet noodzakelijkerwijs in de gaten heeft dat een dienstverlener de video levert, weet hij veelal niet welke privacy-voorwaarden die dienstverlener hanteert.

De dienstverlener kan de video ook van reclame voorzien en zo via derden geld verdienen.

Noten

  1. LJN: AT4681, Sector kanton Rechtbank Rotterdam, 549726. De Rechtspraak (27-04-2005 (publicatiedatum)) In het besluit wordt overigens gesproken van een 'deep-link'
  2. LJN: BB3144, Sector kanton Rechtbank Haarlem, 345776 / CV. De Rechtspraak (06-09-2007 (publicatiedatum))

Externe link