Humfred van Gloucester

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Humfred van Gloucester
1390-1447
HumphreyGloucester.jpg
1e opvolger voor de Engelse troon
Periode 1435-1447
Voorganger Jan van Bedford
Opvolger Henry Holland
Vader Hendrik IV van Engeland
Moeder Maria de Bohun
Humfred met zijn tweede vrouw Eleonora.

Humfred Plantagenet van Gloucester (onbekend, 3 oktober 1390 - Bury St. Edmunds, 23 februari 1447) was een zoon van Hendrik IV van Engeland en van Maria de Bohun. In 1414 werd hij hertog van Gloucester en na het overlijden van zijn broer Hendrik V van Engeland in 1422 werd hij regent van Engeland voor zijn neefje Hendrik VI.

Levensloop[bewerken]

Gedurende de regering van Hendrik IV van Engeland kreeg Humfred een zeer hoge schoolopleiding, in tegenstelling tot zijn broers die druk doende waren met de verdediging van de Welshe en de Schotse grenzen. Na de dood van zijn vader werd de titel hertog van Gloucester voor hem gecreëerd in 1414 en ook 'kamerling van Engeland' met daarbij een zitting in het parlement kreeg hij toebedeeld.

In 1421 ontmoette Humfred de gevluchte Jacoba van Beieren, ze huwde in 1423 met elkaar en gingen het jaar erna naar Henegouwen om Jacoba's landgoederen veilig te stellen. Echter was het vorige huwelijk van Jacoba nog niet ontbonden met Jan IV van Brabant, die vervolgens met de Inname van Henegouwen (1424-25) begon en daarbij steun kreeg van Filips de Goede, het escaleerde in een persoonlijke ruzie met Filips de Goede die een duel wilde uitvechten met Humfred. Humfred nam daarna de wijk terug naar Engeland, achterlatend zijn vrouw. Hij steunde zijn vrouw nog wel met Engelse troepen in de Slag bij Brouwershaven in 1426, maar het huwelijk werd al snel daarna ontbonden[1]. Bij het overlijden van zijn broer Hendrik V van Engeland in 1422, werd Humfred 'beschermheer' voor zijn neefje koning Hendrik VI. Hij claimde daarbij ook het regentschap over Engeland op, nadat ook zijn andere broer Jan van Bedford in 1435 was overleden, maar zijn claims werden tegengehouden door de hoge hofraad.

In 1436 toen hertog Filips de Goede het beleg van Calais begon, werd Humfred aangewezen als commandant voor de Engelsen. De Vlaamse aanvallen op de stad waren hevig, maar de Engelsen wisten stand te houden. Hij marcheerde vervolgens met zijn leger richting Ballieul en bracht zo de Engelsen in veiligheid. Hij bedreigde St Omer voordat hij naar huis terug voer.

Humfred was zeer populair onder de bevolking van Londen en omgeving, hij had ook een grote reputatie als patroon voor de hoge kunsten. Zijn populariteit bij de bevolking en zijn kundigheid om de vrede te bewaren leidde tot de functie van hoge gezagsdrager van Zuid-Wales. Echter werd dit overschaduwd door zijn minder-populaire huwelijk met Eleonora Cobham, dat voer was voor zijn vijanden. Eleonor werd gearresteerd nadat ze in 1441 werd beschuldigd van hekserij en opruiing. Humpfred trok zich daarna terug uit het publieke leven, hij werd zelf nog gearresteerd op basis van verraad op 20 februari 1447. Hij overleed drie dagen later in Bury St. Edmunds in Suffolk en werd begraven in de Kathedraal en Abdijkerk van Sint-Albanus. Al werd er toen der tijd aangenomen dat hij vergiftigd was, is het meer waarschijnlijk dat hij aan een hartaanval overleed.

Huwelijken en kinderen[bewerken]

Humfred huwde in 1422 met Jacoba van Beieren (1401–1436), dochter van Willem VI van Holland, dit huwelijk werd in 1428 nietig verklaard.

  • doodgeboren zoon in 1424

In 1436 huwde Humfred met zijn oude liefde Eleonora Cobham (ca. 1400 – ca. 1452 of 1454), zij kregen twee kinderen:

  • Arthur (-1447)
  • Antigone, gehuwd met Henry Grey en met Johan d'Amancier.

In 1441 werd zijn (tweede) vrouw beschuldigd van hekserij tegen de koning, ze werd schuldig bevonden en overleed te Peel Castle, op het eiland Man.

Humfred werd in 1447, na aanwijzingen van zijn vrouw, gearresteerd wegens landverraad en stierf kort daarna in een kerker.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Jan Baptist David, Vaderlandche historie 6, blz 563 & 574