Hendrik VI van Engeland
| Hendrik VI | ||
| 1421 - 1471 | ||
 |
||
| 1e opvolger voor de Engelse kroon | ||
| Periode | 1421-1422 | |
| Voorganger | Jan van Bedford | |
| Opvolger | Jan van Bedford | |
| Koning van Engeland | ||
| Periode | 1422 - 1461 | |
| Voorganger | Hendrik V | |
| Opvolger | Edward IV | |
| Koning van Engeland | ||
| Periode | 1470 - 1471 | |
| Voorganger | Edward IV | |
| Opvolger | Eduard IV | |
| Vader | Hendrik V | |
| Moeder | Catharina van Valois | |
Hendrik VI (bij Windsor, 6 december 1421 – Londen, 20 mei 1471) was koning van Engeland van 1422 tot 1461 en van 1470 tot 1471.
Hendrik was het enige kind en dus de erfgenaam van koning Hendrik V van Engeland. Zijn vader stierf toen hij nog maar enkele maanden oud was; zijn moeder, Catharina van Valois, was van Franse afkomst en slechts 20 jaar oud. Vanwege haar nationaliteit mocht zij zich nauwelijks bemoeien met de opvoeding van haar zoon. Regenten voerden in zijn naam het bewind.
Hendriks halfbroers, Edmund en Jasper, kinderen uit het tweede huwelijk van zijn moeder, kregen later de titel van graaf. Edmund werd de vader van Henry Tudor, de latere koning Hendrik VII van Engeland. Hendrik werd op 6 november 1429 gekroond in Westminster Abbey. Hij was toen 8 jaar oud. Hij werd gekroond als koning van Frankrijk op 16 december 1431 in de Notre Dame in Parijs. Hij nam echter zelf pas de regering op zich toen hij meerderjarig werd in 1437.
In het begin van zijn regeringsperiode waren de machtigste regenten zijn ooms Jan van Bedford en Humfred van Gloucester. Jan stierf in 1435; Humfred werd beschuldigd van verraad en waarschijnlijk vermoord in 1447. Als gevolg van zijn successen in de Honderdjarige Oorlog had Hendrik V grote gebieden verworven in Frankrijk, maar tijdens de regering van zijn zoon zou dit gebied grotendeels verloren gaan. Hendrik VI was gericht op het geestelijke en ontbeerde de wereldlijke wijsheid om effectief te regeren. Zijn vrouw, Margaretha van Anjou (een kleindochter van Margaretha van Beieren), met wie hij in 1445 trouwde, was op dit punt bekwamer. Toen hun eerste en enige kind Eduard in 1453 werd geboren had de koning al een geestelijke inzinking gehad, en gingen er geruchten dat het kind niet van hem was. Na een hevige strijd tussen de huizen Lancaster en York, die elkaar de troon betwistten, werd Hendrik op 4 maart 1461 afgezet door zijn neef, die hem opvolgde als koning Eduard IV van Engeland.
Koningin Margaretha was echter vastbesloten namens haar man en haar zoon de troon te heroveren. Hiertoe sloot zij een verbond met Richard Neville, graaf van Warwick, die in onmin leefde met de nieuwe koning. Hij huwelijkte zijn dochter uit aan de Prins van Wales, bestreed en versloeg York en herstelde het koningschap van Hendrik VI op 30 oktober 1470. Dit duurde echter niet lang: Warwick verklaarde de oorlog aan Bourgondië, dat vervolgens steun verleende aan Eduard IV om de troon te heroveren. Hendrik VI werd gevangengezet in de Tower of London, waar hij waarschijnlijk werd vermoord, omstreeks mei 1471. Richard, hertog van Gloucester, de latere Richard III, wordt wel genoemd als dader, maar dit wordt onwaarschijnlijk geacht. Hendrik werd begraven in Chertsey Abbey. Later werd zijn lichaam overgebracht naar Windsor Castle en vervolgens naar Westminster Abbey. Hij werd opgevolgd door Eduard IV.
